One flew over the cuckoo’s nest of een ontmoeting met Jean-Marie Guffens

One flew over the cuckoo’s nest of een ontmoeting met Jean-Marie Guffens

“Which one of you nuts has got any guts?”

De film One flew over the cuckoo’s nest (1975) staat in mijn geheugen gegrift door de magistrale prestatie van Jack Nicholson (McMurphy in de film). Een prestatie goed voor zijn eerste oscar. En ja, dit is zo één van die weinige films waar de film echt een (gek) eind beter is dan het boek…

Ook bij Jean-Marie Guffens geldt dit, de persoon is een eind beter dan het boek…

Een tijdje geleden kreeg ik de vraag een degustatie bij te wonen van de wijnen van Jean-Marie Guffens. Wie ooit al eens gehoord heeft van Guffens-Heynen laat zo’n buitenkansje niet, ik herhaal NIET, aan zich voorbijgaan.

Kom even wat dichterbij, ja zo, ik wil je iets verklappen: ik had geen seconde spijt van deze proeverij, meer nog, elke seconde tot in de tip van mijn tong en tot aan mijn buis van Eustachius genoten van deze proeverij.

De eerste woorden die uit de mond van deze mythische wijnmaker rolden en in een gespleten seconde zag ik Jack Nicholson in “One flew over the cuckoo’s nest” voor me. Monsieur Guffens is inderdaad een gedreven gek die op een allercharmante manier zijn wijnen en zijn visie weet aan te prijzen en eigenzinnig zijn eigen pad (lees: wijngaard) uitstippelt.

“I’m a goddamn marvel of modern science.”

Back to the seventies, ja misschien was het wel 1975, en een jonge Limburger beproeft samen met zijn vrouw Maine Heynen zijn geluk in Frankrijk in het dorpje Vergisson. Hun voorliefde voor de wijn zorgt er voor dat Jean-Marie oenologie gaat studeren, terwijl Maine de praktische kant op haar neemt en gaat helpen bij wijnboeren in de omgeving.

In 1979 kopen ze hun eerste wijngaard  op de hellingen van Pierreclos. Dit betekent de start van een rollercoaster avontuur met topmomementen zoals de beschrijving van Jean-Marie Guffens door Robert “Bobby” Parker als de “King of chardonnay”.

Het is zijn eigenzinnige aanpak en zijn wars-van-alles houding die al gauw vruchten afwierp (mooie heerlijk sappige druifjes). Zo verklaarde de andere wijnbouwers hem voor gek omdat hij meer dan twee derde van zijn druiven vlotjes wegsnoeide in de wijngaard. De toekomst zou hem echter gelijk geven en al gauw vergeleek men zijn wijnen met de top uit Meursault…

“Hit me, Chief, I got the moves!”

De proeverij richtte zich op zijn wijnen uit het Zuiden, Chateau des Tourettes en Verget du Sud. Het verschil tussen beiden is vlotjes te maken, van zo gauw er Guffens op de fles staat, zijn de wijnen afkomstig van eigen geteelde druiven. De naam Verget is wijn van aangekochte (maar door de meester streng geselecteerde) druiven.

Laat me toe een paar van zijn wijnen uit te lichten:

- Verget du Sud Marsanne Vin de Pays de Vaucluse 2010
Een heerlijke complexe marsanne met een superduper aciditeit om zo weg te klokken, bij een zomerse salade met een streepje gerookte forel of met een gebakken tong à la meunière met wat krielpatatjes.

- Guffens Blanc Bien-Entendu Grande Trilogie 2010
Zijdeachtig tongstrelend met exact de juiste dosis houtgebruik. Onvergetelijk Bourgondisch in zijn stijl. Om keer op keer naar terug te grijpen. Een blend van drie druiven: 45% chardonnay, 35% rousanne en 20% viognier. Ik zie me hier al een overheerlijke Gentse waterzooi bij eten, een stukje vitello tonato of een goedgekruide tonijnsteak.

- Guffens Blanc Bien-Entendu Chardonnay d’Aigle 2009
Dan is het in één donderslag duidelijk waarom Jean-Marie de titel King of Chardonnay verkreeg. Dit is zo’n chardonnay waarvoor je een moord zou plegen. Heerlijk complex met een ingehouden kracht. Simpel hier een gerecht bij te plaatsen: vers gekookte kreeft en een fles van deze Guffens, meer moet dat niet zijn om het leven mooi te laten zijn…

“Get out of my way son, you’re usin’ my oxygen.”

Als afsluiten hier een paar van de uitdrukkingen van deze stand-up comedian van de wijn:

  • “Wijn kan evenveel nieuw hout verdragen als het niet nodig heeft.”
  • “Ik vind het goed dat Robert Parker me zo’n goede punten geeft dan hoef ik hem ten minste niet uit te leggen waarom hij zich vergist heeft.”
  • “Ik heb liever dat ik misluk op mijn manier dan dat ik luk op een ander zijn manier.”
  • Een opmerking van een gekende sommelier uit Parijs: “Wat een geluk dat Guffens wijnen maakt zoals hij niet is.”
  • “Typiciteit is een accumulatie van vergissingen die worden aanvaard door een generatie of een streek.”
  • “Guffens got Jobs!”
  • “Ik gebruik geen toegevoegde gisten want ik snij me aan die doosjes.”
  • Op de vraag of hij wijnen maakt om te bewaren: “Ja, dat is me overkomen, als ze mislukt zijn. De andere wijnen kan je drinken.”

“He knew you can’t really be strong until you can see a funny side to things” Chief Bromden die spreekt over McMurphy.

En dit is zo een wijnmaker die je de glimlachkant van wijnmaken laat zien met een resem wijn goed voor een uit de kluiten gewassen dosis fun! Big SMILE!

(Visited 85 times, 4 visits today)

0 Comments

Trackbacks/Pingbacks

  1. Over Barbaarse wijn, bergen en kastelen | Have a nice wine today! - […] en Frankrijk stichten ze een koninkrijk. Inderdaad, de naam Bourgogne, die heerlijke wijnstreek met chardonnay en pinot noir in …

Leave a Reply