Een ontmoeting met chef de cave Régis Camus

Een ontmoeting met chef de cave Régis Camus
Chef de Cave Régis Camus in volle uitleg

Chef de Cave Régis Camus in volle uitleg

Twee feiten

  1. Régis Camus, de “chef de cave” van Piper-Heidsieck en Charles Heidsieck is voor de vierde keer bekroond met de titel “Sparkling Winemaker of the Year”.
  2. Oona (www.oona.be), een PR agency verantwoordelijk voor de persrelaties voor Piper-Heidsieck en Charles Heidsieck, heeft zich gestort op de “Social Media” en bloggers. Ze hebben daarvoor hun team versterkt met Marie Lemaître, een jongedame die haar razend interessante thesis heeft gemaakt rond marketing en bloggers.

Combineer die twee feiten en dan krijg je als blogger een uitnodiging voor een proeverij met Régis Camus. En bij zo’n uitnodiging komt het speek me in de mond.

De opzet was de volgende:

  • een gezamelijke proeverij van een aantal champagnes van Piper-Heidsieck en Charles Heidsieck met Régis Camus
  • Nadien de mogelijkheid om een face-to-face gesprek te hebben met Régis Camus

Een huisstijl

Régis Camus begon zijn introductie met te stellen dat hij wel een heel gelukkig man is en dit omwille van twee redenen:

  1. Hij is keldermeester in de Champagne;
  2. Hij is keldermeester bij 2 verschillende champagnehuizen.

Goh, een mens zou inderdaad van minder gelukkig worden.

En hoe beoordeel je eigenlijk zo’n champagnehuis? Wat is het strijdros?

Volgens Régis zeer simpel, een champagnehuis beoordeel je op zijn brut zonder jaartal, punt aan de lijn.

In de meeste (grote) huizen vormt dit ook het gros van de productie (gemakkelijk tot 80% en meer van de totale productie). Zo’n brut vormt immers het visitekaartje en is het fundament van een “huisstijl”. Aan de hand van menig “brut sans année” heb ik al mijn hart verloren aan welbepaalde champagnehuizen. Soms was het een korte stormachtige liefde, op andere momenten was het zo één waarin heel wat voorzichtige diepgang schuilging….

Nu, we weten het al, Régis Camus is een uitermate gelukkig man want hij heeft twee champagnehuizen onder zijn hoede. In andere woorden, hij kan zich toeleggen op twee huisstijlen en dat die stevig verschillend zijn, zou al vlug blijken uit de proeverij.

Twee seizoenen

De eerste twee champagnes die de revue passeerden waren natuurlijk de Brut Sans Année van Piper-Heidsieck en Charles Heidsieck.

Régis loodste ons eerst door de kleur van de champagnes, waarbij direct opviel dat de Brut van Charles een teint donker was, zo van dat kostbaar goudgeel. En dat kleurverschil was al direct een indicatie voor het neusverschil.

De neus van Piper zat vol met dat krokante fruit, een sappigzure granny smith, een smeuïge peer, en florale toetsen, die witte lentebloemetjes. Ook het toastygedeelte was eerder een de granige geuren die dwarrelen van een versgebakken baguette.

En dan mocht onze neus verhuizen naar de Brut van Charles. En wat een verschil: rijp fruit in de neus, zoals gedroogde abrikoos, dadels, rijpe perzik en veel bakkerijgeuren, denk aan een pasgebakken naar boter geurende croissant, een mokkataartje met brésiliennenootjes.

En daar maakte Régis Camus de connectie met de seizoenen.

Piper-Heidsieck is zondermeer de lente. Heel fris en knisperig fruit. Denk aan een zonnige lentewandeling langs een klaterend beekje waar de frisgeurende lentebloemetjes hun kopje opsteken. En dan zet je je neer en je bijt in de knetterende zure appel die je mond vult met speeksel en de aroma’s van de lentebloemen en het frisse fruit bedwelmen je neusgaten. Heb je hem?

Charles Heidsieck is veel meer de herfst, volgens Régis moesten we ons een “été indien” voor de geest halen. Een wandeling in een park met zicht op de goudbruine verkleurde bladeren. Een aantal van die bladeren zijn al afgevallen en knisperen vrolijk onder je voeten bij iedere stap die je zet. De geuren die dan je neus voeden en voeg daar nog de aroma’s van een supersappige perzik aan toe en je hebt het beeld…

Et voilà, daar heb je de twee verschillende huisstijlen; stijlen die we terugvonden doorheen alle geproefde wijnen. Iedere keer was er dat opvallend verschil tussen de lenteachtige stijl van Piper-Heidsieck en de herfstige stijl van Charles Heidsieck.

Wat passeerde er zoal de revue:

Piper-Heidsieck Brut Millésimé 2002 versus Charles Heidsieck Brut Millésimé 2000
Piper-Heidsieck Rare 2002 versus Charles Heidsieck Blanc des Millénaires 1995
Piper-Heidsieck Rosé Sauvage versus Charles Heidsieck Rosé Réserve

Een gemiste roeping

En dat is me bijgebleven, die compleet verschillende huisstijlen, een gelukkige Régis Camus die twee champagnehuizen onder zijn hoede heeft en de manier waarop Régis dit allemaal zo heerlijk beeldend bracht.

In het face-to-face gesprek vertrouwde hij me toe dat hij een gemiste roeping had. Hij was zo graag leraar geweest in een dorpje zo ergens in de jaren 50. Maar ik denk dat dit absoluut geen gemiste roeping is. Ik was danig onder de indruk van zijn beeldende onderwijscapaciteiten en zijn rustuitstralende gezag.

Meer van die wijnmakers die hun passie zo mooi kunnen overbrengen…

(Visited 83 times, 1 visits today)

0 Comments

Trackbacks/Pingbacks

  1. belletjes op vrijdag | Wine-Itch - [...] van een bekende whatever betaal… Tot die uitnodiging voor een gesprek met Régis Camus, de keldermeester van Pieper-Heidsieck. Deze…

Leave a Reply