Domaine Magellan – de weg van de meeste weerstand

Domaine Magellan – de weg van de meeste weerstand
Message in a bottle

Message in a bottle

Message in a Bottle

Ken je dat liedje van The Police? Zeker wel!

Dit liedje komt elke keer in me op als een wijn van Domaine Magellan over mijn lippen rolt. Dit zijn flessen met een boodschap, wijnen die je alleen al door hun inhoud een verhaal vertellen, verhalen die je raken…

“Message in a bottle…”

Domaine Magellan Blanc, een blend van de ruisende rousanne en de guitige grenache blanc, was de eerste wijn die ik van hen proefde. Een wijn die me sindsdien niet meer losliet, die me uitdaagde op zoek te gaan naar het verhaal in (en achter) de fles!

Deze veel niet onder de categorie van de plompe witte Languedocwijnen. Neen, dit was een wijn met verwonderlijk veel elegantie en verfijning, met een haast Bourgondische inslag. Zo eentje die ik in deze regio nog niet al te veel proefde.

Drie kleine Bourguignons

Het verhaal is er eentje van Bruno Lafon, Sylvie Legros en Nicolas Speranza, drie (kleine) Bourguignons die in het zuiden op avontuur trokken.

Nicolas_Speranza

Nicolas Speranza voor een heerlijke wijngaard met grenache.

Bruno Lafon is niet de minste. Als zoon van René Lafon, jaja, die van het magische domein Comtes Lafon in Meursault, kreeg hij het wijnmaken met de paplepel ingegoten. In 1999 vond Bruno het tijd om onder de vleugels van papa te gaan en een eigen avontuur op te starten.

Ik stel me voor dat hij zijn papa op een ochtend in de wijnmakerij eventjes opzijnam en met vastberaden stem zei: “Adieu papa, c’est le temps pour faire mon truc.”  [check vertaling]

Na wat omzwervingen kwam hij terecht in het dorpje Magelas niet ver van .. Daar stootte hij op een verwaarloosd domein van 32ha. Hij overtuigde zijn schoonzus Sylvie Legros om mee in het avontuur te stappen en iets laten ging het “Domaine Magellan” onder de doopvont. Een verwijzing naar het dorpje Magelas, maar ook een verwijzing naar de ontdekkings- en wereldreiziger Magellaan. Zo van Bourgogne naar Languedoc trekken, is inderdaad een wereldreis in wijntermen.

In hun kielzog kwam Nicolas Speranza, een agronoom (zo iemand die in de wijngaard zijn beste beentje voorzet). Nicolas bracht een hoop bagage en ervaring mee. Hij deed stages in een aantal topdomeinen in Bourgogne in Chambolle-Musigny en Morey Saint Denis.

De weg van de meeste weerstand

Als Bourguignon in Languedoc, het is geen makkie. Niet één rode en witte druif, maar een verrekt hoopje ongeregeld aan druivenrassen waaruit je kan kiezen. Geen monocépagewijnen maar blends. Dus zit je ook nog eens met dat verduivelds moeilijk werk van een assemblage van verschillende druivenrassen te maken.

Komt daar bovenop dat Sylvie, Bruno en Nicolas het zich niet gemakkelijk maakten door het pad van de biowijnbouw te bewandelen. Een zeer bewuste keuze maar zeker niet de weg van de minste weerstand. Wijn verbouwen volgens de biologische regels betekent dat je geen pesticiden in je wijngaard gebruikt. Dus even vlug al dat onkruid met wat chemische middelen wegspuiten, zit er niet in. Logische consequentie, veel meer manuren in de wijngaard en een wijngaard die na een regenperiode er wel eens heel verwilderd durft uit te zien. Hier wringt het schoentje bij veel wijnbouwers, want een door onkruid overwoekerde wijngaard zorgt voor heel wat sociale druk.

Beeld je even in, een dorpje van 5.000 inwoners groot, waarvan dan nog het merendeel op de één of andere manier in de wijnbouw zitten. Jouw biologische wijngaarden liggen niet ver van die van je buur die lustig pesticiden gebruikt en dus een wijngaard heeft die er enorm proper uitziet, denk “spic-en-span” proper. Elke dag mag je dan horen dat jij de wijnbouwer bent met die “vuile en onverzorgde” wijngaard. Je moet het maar aandurven en je moet die sociale druk maar aankunnen. Nog niet zo eenvoudig overstappen naar biologische wijnbouw.

Een oud besje

Wandelend door de wijngaarden, was ik enorm ontroerd door de aanblik van die heel oude stokken muscat.

Dat kan echt, ontroerd zijn door een wijngaard…

(Stokoude) druifjes die hun weg vinden in Domaine Magellan Le Fruit Defendu Blanc. Een klein perceeltje, haast weggedoken, waar de lage wijnstruiken (in gobelet snoeivorm) vechten om wat zonneaandacht met al die begroeing er tussen.

Kortom

Zo’n wandeling in de wijngaarden onder de deskundige begeleiding van Nicolas laat je de “message in a botlle” ten volle verstaan.

En nu voor mij een glas Domaine Magellan! Vul het maar goed dat ik de boodschap ten volle in me opneem. Kom, neem zelf ook een glas! En laat ons palaveren over wijngaarden, biologische wijnbouw, The Police en het goede leven…

 

Have a nice message in a bottle today!
Bart Van Honsté

Foto :  Leyram Odacrem
(Visited 223 times, 3 visits today)

2 Comments

  1. Domaine Magellan is voor mij:
    als een zachte regenbui na een stoofhete zomerdag
    als een Italiaanse bella donna klikklakkend door de straten on high heels
    als een elegante en ingehouden tango
    als …
    inderdaad,
    een domein dat je verrast en laat genieten met zonovergoten wijnen waarin ze een poëtische elegantie stoppen

    wijn waarbij de fles altijd sneller leeg is dan je wil
    en
    niet verbazend dat dit domein tot zo’n schone post leidt 🙂

  2. Wat een mooie comment, op zo’n moment hoop je dat Bruno Lafon en Sylvie Legros van Domaine Magellan ook Nederlands verstaan.

Leave a Reply