Marche: de versatiele verdicchio

Marche: de versatiele verdicchio

Laat me toe zo uit de losse pols wat impressies over verdicchio los te laten:

– Verdicchio is ahelluvagrape, holy sugarpie. Dit is zondermeer dé sterkhouder van de Marche en zo eentje dat je met plezier van je sokken blaast.

Een kleine analyse van deze verrassende witte druif:

1- Verdicchio is zo een druif die met de vingers in de neus in staat is om enerzijds plezierwijntjes te maken maar anderzijds ook exemplaren met een hemelse complexiteit, mineraliteit en volheid die me compleet bij verrassing namen en me keer op keer verlangend deden uitkijken naar nog een glas van dit gouden vocht.

Een reeks die me deden verlangen naar meer en meer (en meer):

– Belissario Verdicchio di Matelica Meridia 2008
– CasalFarneto Castelli di Jesi Verdicchio Riserva DOCG Classico Crisio 2009
– Sartarelli Verdicchio dei Castelli di Jesi Classico Superiore Tralivio 2010
– Enrico Cecci Santa Maria d’Arco Verdicchio dei Castelli di Jesi Classico Superiore 2010
– Garafoli Verdicchio dei Castelli di Jesi Classico Riserva La Selezione 2006

2 – Ook als oudje laat verdicchio zich nog van zijn beste kant zien. We hebben exemplaren geproefd en gedronken van 2006 en 2005 die nog geen greintje vermoeidheid vertoonden en nog vlotjes een dansje konden placeren.

Een diepe buiging voor San Lorenzo Vigneto delle Oche 2006 en CasalFarneto Verdicchio dei Castelli di Jesi Doc Classico Riserva 2005. De klap op de vuurpijl was wel Sartarelli Balciana 1998. We hadden het immens geluk een flesje te mogen proeven van de laatste 12 die de familie Sartarelli nog in huis had. En, wauw, wat een complexiteit nog: aroma’s van vers geplukte champignons, een stevige geut honing, een mandje noten, een paar schijfjes witte truffel, ja zelfs wat winterse erwtensoep. In de mond die mooie body van de verdicchio en nog een verrassende aciditeit. Damn, dit is wel een 13 jaar oude witte wijn die dan nog enkel in inox cuves is opgevoed. Een knieval voor deze 1998.

Tot slot nog een stevige “thumbs up” voor Enrico Ceci waar we ons compleet overgaven aan een verticale van 2005 tot 2010 (en waar we overheerlijk hebben gegeten, complimenti per Signora Nazarena). Wederom een bevestiging van het verouderingspotentieel en de complexiteit van deze druif.

3 – Heb je graag bubbels ja, dan ook 1 adres in de Marche, inderdaad verdicchio! En je vindt bubbels en bellen volgens charmat methode (dus tweede vergisting in een grote tank), maar ook metodo classico (de manier waarop men champagne maakt). De metodo classico Luigi Ghislieri van Colonara kon mijn palaat zeer bekoren.

4 – En ook in passito wijnen, zoete wijnen, voelt de verdicchio zich in zijn sas.

Conclusie:

Dit is dé witte druif van de Marche om met argusogen te volgen! Een witte druif met een ongelooflijke flexibiliteit die me verrast heeft en nu al niet meer weg te branden is van mijn palaat. Alleen al voor deze schaamteloos versatiele druif is deze trip meer dan de moeite waard.

Verwonderlijk dat er niet meer Marche wijnen in België te vinden, verdikkio toch. In ieder geval dit besje is er zo één met een ongelooflijke gastronomische inzetbaarheid. Dus wijnimporteurs op jullie aankooplijst graag een paar verdicchio’s, komaan!

(Visited 86 times, 2 visits today)

3 Comments

  1. Heerlijk lees dat mijn tastebuds doet tintelen van vanalles 😉 mooi ook dat enthousiasme dat niet echt begrensd lijkt te kunnen worden in woorden.
    Dat roept, nee schreeuwt en tiert en juicht gewoon om een proefsessie!
    Voel u absoluut aangesproken, één gewillig slachtoffer hier alvast.

  2. Proefsessie met plezier, als de flessen waarvoor we een nieuwe valies hebben moeten kopen eens tot bij mij geraken…

Leave a Reply