Een advocaat, een wijnmaker en Mozes stappen Castilla y Leon binnen

Een advocaat, een wijnmaker en Mozes stappen Castilla y Leon binnen
Processed with Moldiv

Processed with Moldiv

Bijna een advocaat in Salamanca

Advocaat ging ik worden, de wereld verbeteren, de slechterikken voor eens en altijd achter slot en grendel plaatsen, de rechtbank overstelpen met mijn minutieus uitgedachte woordendiarree. Maar eerst, eerst ging ik naar Salamanca.

Ik zat in mijn laatste licentie Rechten en deze keer stond een Erasmus uitwisseling bovenaan op mijn “To Do or Die” Takenlijst. Niets kon me tegenhouden, die buitenlandse ervaring kwam er hoe dan ook.

Op nummer één van mijn favorietenlijst stond één van de oudste universiteitssteden in Europa, Salamanca in de regio Castilla y Leon. Dat ik geen woord Spaans sprak, dat was toch geen enkel probleem. Een (knappe) Erasmuscoördinatrice en een stevige vriendschap (Hans het is veel te lang geleden dat ik nog iets van je hoorde) deden de munt naar een andere kant tuimelen.

Stephen King zei het al: “Live turns on a dime.

Trento -inderdaad die van het Concilie van Trento- werd de bestemming die ik een klein jaartje onveilig maakte en Salamanca schoof pardoes aan mijn neus voorbij.

Mozes, de berg en de Heilige Drievuldigheid

Driewerf edoch, als Mozes niet naar de berg kan, dan moet die berg maar naar Mozes komen. Zo geschiedde: Wines from Castilla y Leon zette hun tenten op in de Huidevetterstraat (ik vind dat alle tanninerijke wijnen in de Huidevetterstraat, Rue des Tanneurs, moeten geproefd worden) en ik ging mijn stukje Salamanca opeisen danzij de uitnodiging van Alice Bown.

Castilla y Leon is natuurlijk gekend door de heilige drievuldigheid der appellaties:

  1. Rueda met de opzwepende en stuivende witte Verdejodruif
  2. Ribera del Duero waar de krachtige Tinto Fino (ook gekend als Tinto del Pais) alleenheerser is.
  3. Toro met de Tinta de Toro, waarschijnlijk de krachtigste onder de Tempranillos (Tinta de Toro is, net zoals Tinto Fino of, nu we toch bezig zijn Tinto del Pais, één van de vele namen voor dé rode druif van Spanje, Tempranillo).

Daarnaast zijn er natuurlijk nog een hoop andere appelaties in Castilla y Leon waaronder Cigales en Bierzo. Deze laatste appellatie is de grote prediker der Menciadruif (rood) en Godellodruif (wit). Absoluut een te ontdekken appellatie!

 

Wijnmakers met een hoek af

Ik hou van wijnmakers met een hoek(je) af, ik hou van wijnmakers die durven experimenteren en er volledig voor gaan, ik hou van wijnmakers die dromen najagen. Het toeval (en bij Bodegas Castro Mendi de fantastisch mooie etiketten) zorgde er voor dat de eerste drie wijnmakers zich allen in deze hoek bevonden:

1. Daniel Ramos die zijn rosé zo maar eventjes 20 maanden in hout opvoedt, de onbekende witte druif Albillo Real koestert en een Garnacha in amforen (ja van die kruiken) maakt. Hetgeen me nog het meeste opviel was zijn vlekkeloos Engels met een Aussie-accent. Bleek Daniel Australische roots te hebben. Zijn wijnen zijn geen spek voor de bek van deze jongen, maar voor de liefhebbers van dergelijke speciallekes zeker eens het proberen waard.

2. Estancia Piedra geleid door een Schot die onder de naam Grant Stein door het leven gaat. Kan het nog internationaler? Ik onthou zijn stuivende Verdejo en rode Piedra Platina 2009. Een wijn gemaakt van wijnstokken nog op de originele Europese onderstok. Hij vertelde me dat hij zo’n volledige wijngaard heeft die nog nooit het bezoek van de druifluis (phylloxera) meemaakte. Voorzichtigde voegde hij daaraan toe: “Touch wood!“.

3. Bodegas Castro Mendi met de allermooiste etiketten van allemaal. En, wat een geluk, ook de wijn kon beklijven. Dit is zeker een Bodega om op te volgen. Het project van Domingo Ramos Castro en David Mendienta. De eerste een consultant bij PWC die graag heel andere horizonten wil verkennen (waarom klinkt me dit zo bekend in de oren) en samen met zijn dorpsgenoot dit wijnproject opstartte. De eerste Bodega waar ze meer dan blij waren dat ik stevig wat Spaans brabbel. Momenteel 2ha en amper 7.000 flessen. Drie rode wijnen die me allemaal raakten. Ben benieuwd naar wat de toekomst hen gaat brengen, want vergeet niet “Live turns on a dime!“.

Nog twee Ribera del Dueros die ik achteroverklokte en het vermelden waard zijn:

1. BMA – Bosque de Matasnos met hun Edicion Limitada (Limited Edition) dat zo’n uppercut wijn is. Lichtjes versuft diende ik te bekomen van dit geweld in mijn glas…heerlijk zo’n vuist recht in je gezicht (ja ik ben dan ook een liefhebber van Fight Club).

2. Bodegas Ebano die met hun Ebano 6, druiven afkomstig van 6 verschillende wijngaarden en een zeer ingetogen opvoeding op eikenhouten barriques van amper 4 maanden, de balans raakt tussen kracht en ingetogenheid.

Voor mij smaakte Castilla y Leon alvast naar meer. Salud!

Have a nice wine from Castilla y Leon today!
Chief Verdejo & Tempranillo Enthusiast
Bart
25/05/2015

 

To Tweet or not to Tweet

Te volgen Twitter accounts:

Alice Bown @Alice_Bown
Junta de Castilla y Leo@012jcyl
Estancia Piedra @piedrawines
Ebano Viñedos y Bodegas @valminorebano
Bosque de Matasnos – BMA @BosqueMatasnos
Bart Have a Nice Wine Today @winehack

Appelaties uit Castilla y Leon op Twitter:

@DORueda
@DORibera
@VinodeToro
@DOBierzo
@DOCigales
@DOSalamanca
@DOArlanza1
@DOArribes
@DOTierradeLeon

(Visited 217 times, 1 visits today)

Leave a Reply