Select Page

woorden-en-letters

 

 

Letters

Ik hou van letters. Letters die huppelen, buitelen, hinkelen, giechelen, zich lui in het zand neerzijgen. Letters die zo dronken zijn dat ze lallend door de straat struinen.

Ik hou van woorden. Letters aaneengeregen in woorden die strelen, minnende, beminnende woorden. Woorden die zachtjes om je heen knetteren als een haardvuur op een kille, mistige herfstavond.

Woorden als gedachtekathedralen, denderend doorheen eeuwen.

Ik hou van zinnen. Letters, woorden in een nooit eindigend spel van aantrekken en afstoten.

Als ontbijt een zin zoals:

“De hemel was een rijk, gedachteloos, eindeloos blauw, als een belofte van een of andere heerlijkheid die er in feite niet was.”

Of nog:

“-het had te maken met dingen die samenvielen, uiteenvielen, een gat in de tijd sloegen, mijn moeder die voor het museum stond, de tijd die trilde en het licht dat vreemd werd, onzerkerheden die wankelden op de rand van een onmetelijk licht. De minieme kans op iets waardoor alles verandert, of niet.”

Uit Donna Tartt, Het Puttertje. Als u van denderende, dansende, bijtende, grijpende en soms bewegingsloze woorden houdt, lees dan eens dit boek.

 

De Academie in woord(en)

Ondertussen meer dan een jaar geleden, zo ergens in mei, ging ik met Aitana, mijn dochtertje, naar de opendeurdag van de Academie in Deurne. Op het programma stond een voorbeeldles van de richting Woord en dat wilde Aitana zien.

Zo gezegd, zo gedaan. De les focuste op improvisatie. Het was knisperheerlijk al die jonge talenten bezig te zien met zo veel spelplezier.

Al gauw moedigde de lerares ook de kinderen aan om even mee te doen. En zo improviseerde Aitana er op los. Het duurde dan ook niet lang of Aitana haalde haar papa erbij om ergens een improvisatorisch stilleven uit te beelden. Tja, dat zijn zo van die kleine uitdagingen die ik maar niet kan/wil ontlopen.

Na de les babbelden we nog even na met de lerares en informeerde ik om Aitana in te schrijven. Plots zij de lerares: “We hebben ook onderwijs voor volwassenen.” Zo gebeurde het dat niet alleen Aitana maar ook ik nu de les Woord volg.

Een jaar van heerlijke lessen met Eva De Hondt als fantastische gids. Een jaar waarin mijn voorliefde voor woord nog meer flakkerde.

 

Wijn in woord(en)

Op ons examen dienden we een stukje “Ik hou van…” te brengen.

Een heel eigen tekst te schrijven op basis van deze drie woorden. Dat was het moment voor mij om mijn liefde voor de wijn en liefde voor het woord samen te laten smelten. Op het examen bracht ik een klein tekstje rond mijn lievelingsdruif: Nebbiolo.

Zet je even neer, schenk een ruim glas Nebbiolo in (een Langhe Nebbiolo, Barolo of Barbaresco, Gattinara of Ghemme, een Sforzato di Valtellina of Bramaterra, Roero of …) en ga mee op reis met deze woorden:

 Ik hou van Nebbiolo
De kringelende geur
Van geplette rozeblaadjes
Gehuld in gekrakeleerd leer
Met dat toefje teer.

Ik hou van Nebbiolo
De bedwelmende aroma’s
Van pasgeplukte pruimen
En mondsappige maraschinokersen.

Ik hou van Nebbiolo
Hoe één vleugje van zijn geur
Me katapulteert naar Piemonte
Met haar rollende heuvels
En patchwork van roodbruine wijngaarden.

Ik hou van die geur
Van zinderende verwachting
Overgoten met bontgekleurde herinneringen.

 

Ergens op het kluwen dat Facebook heet op de muur van Stefaan Soenen schreef ik: “Nebbiolo is emotie“. Ik hoop dat jij een vleugje van die emotie meepikte (opsnoof en door je huid voelde zinderen).

 

Have some nice words with your Nebbiolo today!
Bart Van Honsté
Chief Words Enthusiast

3-12/08/2014

 

Foto: zeitfaenger.at