Vlaamse wijnblogdagen: pretty in pink!

Vlaamse wijnblogdagen: pretty in pink!

pink-darwin_bellEr zijn zo van die artikels die hun tanden laten zien en, als je niet oppast, kon je wel eens stevig gebeten worden. Vino! (mei-juni 2009) had zo’n bijtgraag artikel in zich opgeborgen. Ergens begin mei doorbladerde ik rustig het magazine toen het -VLAM- raak was, de kop “Witte wijn met rode wijn geeft nooit een goede rosé” had me in zijn kaken en loste niet meer.

Met zoiets moest ik gewoon iets doen. In mijn gedachten ontwikkelde er zich een experimentje…

De opgang van rosé

Rosé was (is) vooral een wijn die vlees noch vis is en zo, pardoes, tussen twee stoelen viel (valt). Alleen in uiterste nood kon (kan) die lichtgekleurde versie bekoren. Maar, maar, ik heb de indruk dat het tij aan het keren is, 2009 zou wel eens het jaar van de rosé kunnen worden. Struin je lokale supermarkt binnen en tel hoeveel verschillende rosés er op het schap staan. Ik was alvast danig verrast, zo’n verscheidenheid. Ook meer en meer wijnhandelaars bieden een aantal rosés aan in hun gamma.

Rosé is blijkbaar hot en fancy! Misschien heeft heel die polemiek rond de “geblende” rosés wel een duwtje in de wijn…euh…rug gegeven.

Vraagtekens

Artikels, zoals hetgeen hierboven vermeld, gooien alvast olie op het rosévuur. In dat artikel stelt Thomas Costenoble onomwonden: “Men zal nooit een kwaliteitsrosé verkrijgen door het mengen van witte en rode wijn.

Zo’n boude uitspraak roept heel wat vragen op:

  • Nooit?
  • Waarom niet?
  • En wat met rosé champagnes? Zijn dit minderwaardige wijnen?
  • Is dit ook zo in de omgekeerde situatie? Zou het toevoegen van witte wijn (druivenrassen) aan rode wijn (zoals bv. in de Châteauneuf-du-Pape) betekenen dat men geen kwaliteitswijnen maakt?

Vragen die ik aan jullie overlaat om te beantwoorden, want er wachtte een experimentje.

Pretty in pink: een test

Hoog tijd om de proef op de som te nemen. Men neme één fles witte wijn en één fles rode wijn en men slaat aan het blenden.

Na een hoop pogingen had ik mijn ideale proefbuisrosé samengesteld: 4 delen müller thurgau (wit) en 1 deel lagrein (rood).

Zo’n huis-tuin-keuken rosé, dat heeft wel wat implicaties:

  • Voor het samenstellen van mijn blend gebruikte ik een klein maatbekertje en proefde een aantal blendverhoudingen in een proefglas.
  • Uiteindelijk kwam ik uit op 4/5 wit en 1/5 rood: een krachtigere rosé met een donkerroze kleur, stevig wat fruit in de neus en verfrissende zuren in de mond.
  • Voor de defintieve blend gebruikte ik een grote plastieken maatbeker. Hey, ik wilde ook “in het groot” de verhoudingen juist hebben.
  • Dit betekende natuurlijk dat ik de witte en rode wijn al in die beker decanteerde. Decanteren, dus zuurstof toevoegen, dus al lichte oxidatie.
  • Verder diende ik de wijn wat te vermengen, dus wat schudden, dus nog meer zuurstof.
  • Die mengeling deed ik terug in een fles. Oftewel een tweede keer decanteren. Ja, u begrijpt het al, nog eens extra zuurstof, extra oxidatie.
  • Uiteindelijk schudde ik nog eens met de fles wijn om er voor te zorgen dat de witte en rode wijn stevig in elkaar opgingen.
  • Deze blend terug in de koelkast om zo nog een dik uur te laten rusten.

Conclusie, stevig wat gegiet en geschud om een rosé te maken. Manipulaties die niet nodig zijn of toch zeker niet zo veel impact hebben als je dit gecontroleerd in een wijnmakerij doet.

Na een uur haalde ik de fles uit de ijskast, paste het etiket aan tot “La muller thurgrein” en blindeerde de fles met zilverpapier. Zo ging ik op toer naar wat vrienden, wijnliefhebbers. En wat bleek, deze zelfgemaakte rosé werd aardig gesmaakt en scoorde vlotjesweg een 7/10. Een paar impressies die ik heb opgetekend:

Rode bessen, vlierbessen en wat bosaardbeitjes. Iets rieslingsachtigs, mineraligs. Geen heel expressieve neus, maar komt heel elegant over. Veel zuren in het midden, wat fruit en op het einde trekt de wijn een beetje droog weg. Een serieuze afdronk.

Dus ik raad iedereen aan eens zelf de test te doen: blend je eigen rosé en wie weet vind je wel de ideale zomerwijn uit. Succes!

Ik verwijs alvast naar De wijnmens die ook een schitterend experiment in elkaar heeft gestoken.

Oh ja, als je voor een prijs-kwaliteitsrosé wil gaan (en hopelijk heeft je lokale supermarkt deze nog) klik dan eens hier.

Have a nice rosé today!

Dit verhaal maakt deel uit van de “Vlaamse Wijnblogdagen” waarin een reeks wijnblogs over hetzelfde onderwerp een artikel schrijven.

Foto: Darwin Bell
(Visited 37 times, 2 visits today)

2 Comments

  1. Nou nou, leuk experiment!
    Maar doe mij maar een Tavel, the real stuff. Trouwens, de Franse wijnlobby heeft haar slag thuisgehaald. Voorlopig geen rosé als mengvorm van rood en wit, behalve dan in ‘la champagne’. Santé.

    Winejockey

  2. Strikt genomen is zelfs rosé Champagne niet het samenvoegen van witte en rode wijn. Er volgt immers nog een tweede vergisting in de fles 😉

Trackbacks/Pingbacks

  1. Vlaamse Wijnblogdagen – ‘what’s in a rosé?’ : Den Bloeyenden Wijngaerdt - [...] is achteruitgaan zei vinama, Wijnmens nam de proef op de som en maakte wel 4 eigen roséblends en haveanicewinetoday…
  2. Wie wilt er nu alcoholvrije wijn? | Have a nice wine today! - [...] blend van rode en witte druiven, ja, ja! Tempranillo en garnacha aangevuld met [...]

Leave a Reply