Hoe scoor ik een GOAL met wijn? (deel 2)

Hoe scoor ik een GOAL met wijn? (deel 2)

De 4 gouden regels om tot wijnkampioen te promoveren (deel 2)

greatestgoal-scottwills

In een eerste deel hebben we gezien waarvoor het GOAL-principe staat, nl.:

G = Glimlach
O = Ontdek
A = Apprecieer
L = Leer

Ik heb het in dat deel al uitgebreid gehad over de eerste twee aspecten van het GOAL-principe: de G van Genieten en den O van Ontdekken.

Nu is het tijd om ons eens te buigen over de volgende twee onderdelen: de A van Apprecieer en de L van Leer.

3. De A van Apprecieer

A painting is not about an experience. It is an experience.
– Mark Rothko

Ik ben er vrij zeker van dat je ondertussen al op ontdekkingstocht bent getrokken en een paar wijnpareltjes hebt bijeengesprokkeld (en uitgedronken).

En als je dat nog niet hebt gedaan, hou dan nu, ja NU, onmiddellijk op met lezen en ga als de vliegende bliksem naar je favoriete wijnhandelaar een fles inslaan en giet je een heerlijk glas wijn in.

Geïnstalleerd? Ok! Wel, dan is het tijd voor een volgende stap, wat zeg ik, tijd voor
DE GROTE SPRONG VOORWAARTS.

Maar ik ga eerst wat afdwalen richting kunst, ja die met de grote K. Kom, niet verlegen zijn, volg me maar.

Als ik een schilderij bekijk dan heb ik de onbedwingbare neiging die op te delen in twee categorieën:

  1. De Mooi Categorie: dat vind ik mooi, knap, adembenemend, magistraal, dat raakt me tot in de toppen van mijn knieën; of,
  2. De Lelijk Categorie: amaai wat lelijk, dat kan ik ook, wat is me dat nu weeral, buuaarkk.

Dit is eigenlijk niets meer dan een toepassing van het “Mr. Big Smile”-principe. Sommige schilderijen zorgen bij mij nu éénmaal voor een kamerbrede glimlach, terwijl andere schilderijen me doen grijpen naar het braakzakje.

Toch is er een stevige angel aan deze benadering. Het is immers in hoofdzaak een subjectieve benadering. Hoe voel IK me, wat vind IK er van.

De grote sprong voorwaarst is ook met een objectieve benadering op de proppen te komen of, in andere woorden, te leren appreciëren. En nu komt het, met deze aanpak heb ik al sommige schilderijen uit de Lelijk Categorie kunnen opwaarderen tot de Mooi Categorie. Ja echt!

Wat is er dan nodig voor zo’n objectieve benadering? Wat heb je met andere woorden nodig om te appreciëren?

Heel simpel, kennis. En omdat het zo simpel is, herhaal ik het nog eens, kennis. Kom wat meer te weten over de achtergrond van het schilderij, de levensloop van de schilder, binnen welke kunstrichting het schilderij zich situeert, in welk tijdperk dit geschilderd is, etc.

Laat ik eens een voorbeeld nemen: Mark Rothko (oeps, laat dit nu net één van mijn lievelingsschilders zijn, allé toch nadat ik had geleerd zijn schilderijen te appreciëren).

Toen ik de eerste keer naar één van zijn doeken keek, leek dit gewoon een paar grote kleurvlakken en had ik zoiets van “dat kan het kleinste kind in de peutertuin ook”.

Mijn redding was een avondcursus over moderne kunst. De leraar van dienst legde in geuren en kleuren uit wat er zo boeiend was aan de heer Rothko. Dit is hetgeen ik er van onthouden heb.

Mark Rothko zette zich aan zijn multiforms zo rond de jaren 60. Was dit toch net het popart-tijdperk met iconen zoals Andy Warhol en Roy Liechtenstein. Deze twee laatste schilderden heel frivole en stripfiguurachtige onderwerpen.

Mark zag die frivoliteit echt niet zitten en besloot het over een totaal andere boeg te gooien. Voor hem geen schilderijen voor onmiddellijke consumptie, voor het instant-plezier. Neen, bij zijn schilderijen heb je de neiging te vragen om ze in te pakken en thuis te consumeren. Ja, zijn doeken gaan op zoek naar “het diepere”. Kapow! Als je het zelfs eens wilt meemaken, raad ik je aan het Modern Tate in Londen te bezoeken. Ik heb daar ooit, in de aparte zaal gewijd aan Mark Rotho, mezelf verloren en teruggevonden.

Maar ik wijk af, het gaat hier eigenlijk over wijn hé. Als je over kunst wou lezen, zou je wel een andere blog raadplegen, niet.

Conclusie van heel dit kunstverhaal is dat door meer te leren over een kunstenaar (lees: wijn), kun je de kunstenaar (lees: wijn) beter appreciëren en als gevolg kun je dit ook meer “objectief” benaderen.

En met het leren komen we uit bij het (eind)doel van onze GOAL.

4. De L van Leer

I am still learning.
– Michelangelo’s motto

Om te kunnen appreciëren, moet je leren. Hoe heb ik dit aangepakt?

a. zelfstudie

De eerste stap op het pad der kennis is: neem een boek ter hand. Toen ik nog maar net gebeten was door de wijnmicrobe, ben ik mijn lokale bibliotheek ingedoken. Ik heb een paar wijnboeken ontleend en begon te lezen. Mijn raad, lees gewoon alle boeken die je vindt over wijn en binnen de korste keren ben je een (theoretische) wijnkampioen.

De volgende stap die ik ondernam was wat wijnboeken kopen (ondertussen kan ik al een stevige boekenkast vullen met mijn wijnboeken). Ik vind het gewoon leuker om mijn eigen boeken te hebben, kan ik lekker in kleuren, in aanduiden, ezelsoren in maken, in de marges stomme opmerkingen schrijven en het allerleukste is dat deze boeken altijd voor me klaarliggen om te aaien.

Nog een manier waarmee ik veel heb bijgeleerd en nog altijd bijleer, is het lezen van blogs (proficiat, jij, ja jij daar, jij bent alvast goed bezig). En er zijn er een aantal verduivelds goede wijnblogs.

Maar het leukste onderdeel van de zelfstudie is het proefgedeelte. Een flesje wijn openen en je laten gaan. Met het glas in de hand lezen over een bepaalde streek of een druivenras is toch zo oneindig veel leuker. En oh ja, denk aan James T. Kirk en ontdek!

b. Wijnclub

En als je zo’n tijdje bezig bent geweest boeken en flessen te verslinden, dan is het moment gekomen om een stapje verder te gaan: je aan te sluiten bij een wijnclub.

Ikzelf ben aangesloten bij Den Bloeyenden Wijngaerdt, een onderdeel van de Vlaamse Wijngilde. En ik kan voluit zeggen dat ik me daar stevig amuseer, de G en de O komen daar in magnumversies aan bod.

Wil je zelf lid worden van een wijnclub, check dan eens de website van de Vlaamse Wijngilde en ga op zoek naar een club bij jou in de geburen. Ik raad je trouwens aan eerst een proefavond mee te maken en de sfeer op te snuiven. Zo merk je onmiddellijk of dit een wijngilde is die bij je past. Hey, het moet klikken hé. Natuurlijk kan je ook altijd te rade bij je favoriete wijnhandelaar, die zal ook wel op de hoogte zijn van wijnclubs in de geburen.

c. Cursussen

Nog een stapje verder is het volgen van cursussen. Een opleiding waar ik zelf zéér veel aan heb gehad, is de WSET (“Wine and Spirit Education Trust”) opleiding. In België zorgt de immer charmante Sybille Troubleyn voor deze cursussen. Meer info vind je op haar website: Winewise.

d. Reizen

En dan wil ik ook nog het ultieme vermelden, bekijk het eens ter plekke. Ga op reis in een wijnstreek gewapend met een glas, (bal)pen en een hoop vragen. Op deze manier scoor je GOALs dat het een lieve lust is…

5. Tot slot

En om af te sluiten, zijn de woorden van Big Z uit de animatiefilm Surf’s Up hier zeker op hun plaats:

Big Z
: Are ya having fun?
Cody Maverick: [laughing] Yeah, I’m having fun!
Big Z: Good! You passed!

En jij?
Wat doe jij zoal om het tot wijnkampioen te “schoppen”?

foto: Scott Wills
(Visited 57 times, 1 visits today)

Leave a Reply