4½ binnenwegen om als een echte professional uit een wijnkaart te kiezen

4½ binnenwegen om als een echte professional uit een wijnkaart te kiezen

wijnkaart-wat een moeilijke keuzeMet heel de familie op uitstap in Lissabon, hoofdstad van Portugal. ‘s Avonds (en ook ‘s middags) wachtte ons een restaurantbezoek. Het is inderdaad een familie van stevige bourgondiërs. Een hapje eten betekent meestal dat de andere familieleden me de wijnkaart in handen duwen. Tja, het leven is nu éénmaal stressy als je familie overtuigd is dat je de “wijnspecialist” bent.

Portugal is één van die uit de kluiten gewassen wijnproducenten. Dus, op straffe  van excommunicatie, was ik wel verplicht een Portugese wijn uit te zoeken. Laat dat nu net een vrij blinde vlek in mijn wijnkennis zijn (maar ondertussen is er stevig aan gewerkt, maak je geen zorgen).

Er zat niets anders op dan een paar truken uit mijn wijnmouw te schudden.

Eigenlijk is het liefste wat ik doe een wijnkaart doorploegen, ze memoriseren en een paar keer van voor naar achteren lezen. Zo verlies ik al gauw minimum een kwartier (en dan heb je geluk). Mijn vrouw is dat ondertussen gewend en vraagt meestal reeds bij het binnenkomen van een restaurant naar de wijnkaart zodat er geen tijd verloren gaat. Maar die andere familiegenoten, die wachten niet zo graag.

Om het wat sneller te laten gaan, bedien ik me dan van een paar truukjes, binnenwegen. Binnenwegen die ik graag deel:

Binnenweg 1: bekend is bemind

Bij een onbekende wijnkaart (in ook nog een onbekend wijnland) zoek ik altijd naar iets bekends, een kapstok, houvast als het ware. Zo één van die bekende elementen is het druivenras. Niets voor niets bestaan er een aantal druivenrassen waaraan ik refereer als “marketingdruiven”. De naam van deze druivenrassen doet bij de meeste onder ons een belletje (of een hele klokkenhandel) rinkelen. Wie heeft er nog niet gehoord van de heilige drievuldigheid in rood: merlot, cabernet sauvignon en syrah?

Met de wijnkaart voor mijn neus begon ik te scannen op die bekende druivenrassen. En ja, daar prijkte het: een blend van merlot en touriga nacional. Merlot is de Marilyn Monroe der druivenrassen, wulps en rondborstig. Een druif die ik (en met mij ontelbare wijnliefhebbers) graag drink. Dit in combinatie met de lokale topdruif touriga nacional, dat moest wel vuurwerk geven. En dat deed het ook, jammie smaakte me die combinatie.

Conclusie: kies gewoon voor dat bekend en bemind druivenras, liefst dan nog in combinatie met een lokaal druivenras, en je problemen zijn van de baan.

Binnenweg 2: prijs is een indicatie

Al een idee in welk type wijn je zin hebt vandaag, eentje die ook nog een aardige conversatiegenoot voor je eten zou zijn?

Laat ik je alvast wat helpen, prijs is een indicatie. Een indicatie van wat? Hoeveel flappen ik dien neer te tellen bij de rekening? Dat ook, natuurlijk. Maar prijs is eveneens een indicatie van de stijl van de wijn. Geloof je me niet? Hoeveel krachtige, complexe wijnen vind je in ons Belgenlandje op de wijnkaart onder de 25 eur?

Inderdaad!

Dus, als je zin hebt in een gemakkelijke, fruitige wijn, ga gerust je gang in de lagere prijsklassen. Wil je echter een complexe, volle, krachtige wijn, dan moet je uitwijken naar de (wat) duurdere prijsklasse.

En, niet te vergeten, er is altijd de veilige haven van de middenprijsklasse, niet te duur, niet te goedkoop, zo gewoon ergens in het midden.

Het tweede restaurant dat we aandeden was tijdens lunchtijd, bedoeling was een lichte maaltijd te nuttigen, dus ik ging ook voor die lichtere wijn in de goedkopere prijsklasse.

Conclusie: ga je voor een lichte, fruitige wijn, gewoon even vlug de prijzen scannen (laagste prijs versus hoogste prijs) en dan één van de wijnen uitkiezen in de wat lagere prijsklasse, de klasse van de fruitige recht-voor-de-raap wijnen en, kabaam, je hebt in een mum van tijd gekozen.

Binnenweg 3: ga voor de iconen

In elk land, regio, streek heb je wel een paar bekende namen, de Armani’s en Yves St. Laurent’s onder de wijn. In Portugal genieten iconen zoals Niepoort en Luis Pato stevig wat faam.

Bij de iconenaanpak heb je twee mogelijke keuzes.

a) De directe keuze

Als wijnen van die iconen op de kaart staan en ze vallen binnen je budget, geen aarzeling, gewoon plankgas en bestellen die handel. Gaan voor die naam!

b) De indirecte keuze

De indirecte aanpak is deze iconen te gebruiken als richtingaanwijzer. Ze kunnen je iets vertellen over de streek, het druivenras, de prijsklasse waarin je dient te zoeken om iets gelijkaardigs tegen te komen. Iets wat ik wel eens durf te doen is gewoonweg de wijn direct onder of boven deze icoonwijn uit te kiezen. Fun gegarandeerd!

Conclusie: Ga voor de iconen, die gekende wijnmakers of gebruik ze om nieuwe ontdekkingen te doen.

Binnenweg 4: Roep de hulplijn in

Er zijn zo van die momenten dat het echt niet lukt.  Je wilt ultrasnel zijn of je gezelschap is zo beeldschoon dat je geen tijd hebt ook maar een blik aan de wijnkaart te wijden of je wilt jezelf (en je gasten) eens volledig verrassen of je kon geen van de vorige tips toepassen (of je bent gewoonweg lui).

Wel, denk dan maar dat je meedoet aan de vraag van 1 miljoen…en roep je hulplijn in: de ober, sommelier, maître, gastheer of onder welke naam deze ook rondloopt. Roepen en hulp vragen. Pas op, verwacht je wel aan een paar vragen, zoals welk type wijn je wilt drinken, rood, wit of rosé, fruitig of krachtig. En bedenk al eens op voorhand hoeveel eurootjes je wenst te spenderen.

Met die hulplijn ben ik al vaak aangenaam verrast geweest (en woepsiedaisie, ook al een paar keer onaangenaam).

Conclusie: Leg de stress bij iemand anders en ga voor die hulplijn.

Binnenweg 4½: no stress

Doe het op je gemak, laat je niet stresseren en vergeet nooit “die links van jou weet er nog minder van dan die rechts van jou”. En op het einde van de rit gaat het toch over genieten.

Dus no worries, no stress, enjoy the ride!

Foto: Star5112
(Visited 45 times, 1 visits today)

Leave a Reply