Wat doet een wijnliefhebber in de AA-club?

Wat doet een wijnliefhebber in de AA-club?

Wine to me is passion. It’s family and friends. It’s warmth of heart and generosity of spirit. Wine is art. It’s culture. It’s the essence of civilization and the art of living. -Robert Mondavi

De architect die deze parking ontwierp, wil ik met veel plezier zijn handen gedurende een luttele 5 minuutjes met een sloophamer bewerken. Een parking waar zelfs een dinkie toy autootje amper in kan manoevreren. Reken daar het Brusselse verkeer en mijn scherpe tijdsincalcuring bij en mijn timemanagement voelt zich alsof het drie rondes met Mike Tyson in de ring heeft gestaan.

Ruimschoots na het academisch kwartiertje haast ik me restaurant San binnen. Vlug leidt Alice me naar een tafel waaraan een glamoureuze donkerharige zit. Mijn hart slaat een tikje sneller. Totdat ik zie dat Alice haar lief vraagt om plaats te maken en ik tête-à-tête kom te zitten met Andy De Brouwer. Tja, ik vermoed dat niet enkel ikzelf stevig binnensmonds aan het vloeken was.

Een weekend daarvoor was ik nog lustig in Andy De Brouwer’s boek Message in a Bottle (een aanrader) aan het bladeren terwijl ik een glas witte wijn van de onnavolgbare Jean Marie Guffens: Verget Terres de Pierres Mâcon-Villages 2013 (ook een aanrader) dronk.

Dus ík wist alvast wie ik voor me had.

Codorníu, het Spaanse cavahuis, nodigde me uit voor de voorstelling van hun nieuwe Cava, Anna de Codorníu. Zo zit ik met de AA club aan tafel: Andy en Anna.

Andy en Anna en Bart.

FD-2065

Dat is wat wijn voor mij uitademt, die verbindende kracht, het samenbrengen van uiteenlopende karakters.

Een koppel glazen wijn en de tongen komen losser. Als je twee wijnfreaks aan één tafel zet, is er maar één onderwerp: vrouwen…

Ok, twee onderwerpen: vrouwen en wijn.

Wat vrouwen betreft, kan ik kort zijn: Andi en ik zijn het eens dat haaruitbreidingen net zoiets is als cava in een ondoorzichtig glas schenken: onsmakelijk.

Sorry Anna, je cava uitschenken in een ondoorzichtig melkgetint glas is net zoiets als Gisèle Bundchen in een jute pattattenzak steken. Een tweede glas Anna, deze keer in een degelijke flûte, en ik proef een andere, veel betere, wijn. Hou het, ik smeek het met mijn blote knieën op een vloer vol stukgesmeten melkgetinte Annaglazen, op een gewoon glas. Neem zelf de som op de proef Codorníu, echt doen!

Wat de wijn betreft, verliezen we ons vooral in de wijn-eten combinatie. San, een nevenprodukt van de geniale Sang-Hoon Degeimbre (L’Air du Temps), is een kommetjesrestaurant. Heerlijke kommetjes gebracht door een kok die tongspannend met zuren werkt.

“Eén ding is een gerecht lekker vinden, een andere zaak is datzelfde gerecht ontleden.” Zegt Andy. Even de scalpel bovenhalen en de ingrediënten uitsnijden tot op het bot. Waarom is dit gerecht lekker? Wat heeft de kok gedaan?

Dé kom van de maaltijd is een risotto met garnalen en pickles van ui. De garnalen zijn niet helemaal gaar, op de risotto gelegd om even mee te genieten van de weldadige warmte van de rijst. De risotto is smikkelsmeeuig en de pickles van uitjes geven die frisse zurige ondertoon. Veel umami en een koppel smaken die een betoverende Weense wals uitvoeren.

De wijn, Andy verwoordt het treffend: “Je gaat een Van Gogh schilderij toch niet in een Ikeakader steken!” Een schitterend gerecht vraagt om een bijpassende kader, een wijn die het gerecht nog mooier doet uitkomen.

Dé kader van de maaltijd is de Jaume Codorníu Gran Reserva 2010, een spannende blend van Pinot Noir, Chardonnay en Xarel.lo. Deze cava doet het dessert, een combinatie van pruimen, reines claude, een schuim van amandelmelk en perensorbet, er nog mooier uitzien. Beiden tillen elkaar op en dat is nu net de heilige graal van wijn en gerecht.

Ik boek alvast een nieuwe uitstap naar de AA-club!

NB Oudejaarsavond 2015 werd ingezet met een overheerlijk glas Anna de Codorniu in een gewone flûte. Een perfecte cava om die avond in te leiden.

Bart
Have a Nice Wine Today!
10/01/2016

(Visited 58 times, 9 visits today)

Leave a Reply