Select Page

20110725-111143.jpg

Deze beschrijving vond ik tongstrelend mooi (gelezen bij Chateau Sans Pretention):

” in de mond én elegant en heel krachtig, Sean Connery wijn, heel versmolten, zacht en indrukwekkend,…”

Een Sean Connery wijn, wauw.

Met zo’n omschrijving dicht je onmiddellijk een resem karaktertrekken aan de wijn toe. Een omschrijving die haast smeekt om een film met stevig wat intrige bij te verzinnen. Heerlijk gewoonweg.

Voor mij meer van deze beschrijvingen. Die doen me watertanden. Raken me. Veel beter dan de zoveelste korf van zwart fruit met stevig wat bosbessen (waaraan ik me -helaas- ook bezondig).

Nog mooier was dat het hier een wijn betrof van het door “mysterieusiteit” omgeven Domaine Viret uit de zuidelijke Rhône. Een domein dat ik met veel plezier bezocht heb en waar ik een koppel overheerlijke wijnen heb geproefd.

Bij diezelfde Chateau Sans Pretention lees ik ook nog het volgende:

“voor wie graag aan de banden van zijn auto likt”

Commentaar bij een niet zo geslaagde nero d’avola. Weeral eentje die verder niets nodig heeft. Ik zie het me zo al doen, likken aan die banden. Natuurlijk bij warm gereden banden hé, die smaken beter af.

Ik ga alvast een poging doen om er eens wat meer van die supersappige beschrijvingen tussen te smeren, om de platgetreden paden der zwarte bessen en kersen te vermijden. Kortom “I will go jazzy”! En jij?

Foto: Gogdog