Gestoofd Witloof

Gestoofd Witloof

Dit weekend had ik zin in witloof: paarlmoerenwit, echt, Belgisch witloof. Gestoofd in een grote pan. Mijn gietijzeren stoofpot bovengehaald en 4 stronken witloof er zachtjes in laten neervlijen. Wat peper en zout, een streepje suiker en dan even laten bakken zodanig dat je een heerlijk bruin korstje krijgt. Aan de andere kant herhalen. Een bodempje water erbij, het deksel erop en dan doet tijd al de rest.

Ergens onderweg lichtte ik voorzichtig het deksel op, en….baam…toen overviel het me…

Die geur van gestoofd witloof gecombineerd met de kruiden en dat gekarameliseerde…

Plots stond ik terug in de keuken van mijn mama: witloof was aan het stoven en de hazenruggen pruttelden dat het een lieve lust was. Ik zag haar in de pot met roomsaus roeren. Die heerlijke roomsaus die al de smaken van de hazenkarkassen in zich opnam en waarvan ik altijd veel te veel at.

Ik huilde boven mijn vuur en witloof. De herinnering overspoelde me volledig. Zo snel, zo snoeihard kwam ze binnen.

Dat is wat geuren met je kunnen doen. Je terugkatapulteren naar ergens in je verleden. Een moment, een gebeurtenis, een plek. Aroma’s doen je reizen en soms, onverwacht, een momentje onoplettendheid, en ze overvallen je als een struikrover in de nacht en ontvoeren je naar andere tijden.

Dit is iets wat ik ongelooflijk vind, die kracht van geuren. Toen dacht ik, het is dringend tijd dat ik eens een reeks doe over aroma’s.

Have a nice sniffysniff today!
Bart

Foto: Danielle Marroquin

Dit is een post in een reeks over aroma’s:

  1. Gestoofd Witloof
  2. Wijn en aroma’s
(Visited 39 times, 3 visits today)

Leave a Reply