Select Page
Mijn week in wijn - Augustus 2014

Mijn week in wijn – Augustus 2014

 

Een zondag waar de regen mijn ramen geselt, druppels de Charleston dansen en de tuin verandert in een openbaar zwembad (allé toch om in te pootjesbaden). Zo’n zondag waar je het troostend gezelschap zoekt van een glas wijn, zo’n zondag waar woorden passeren als:

 

Alle wijnen die je niet kent, zijn de mooiste. Er zit verlangen in verscholen.

 

Dat is net het meeslepende aan wijn, elke fles die ongeopend is, elke wijn die je nog niet proefde is een wijn die je niet kent. Zelfs al is dit dezelfde wijn van dezelfde producent van hetzelfde oogstjaar. Iedere keer opnieuw verbaas ik me hoe diezelfde wijn anders proeft, anders hunkert, je op een andere manier beroert

Een fles die al een dag openstaat, dezelfde wijn uitgeschonken op een andere temperatuur, het glas in de voormiddag en dat ‘s avonds, op een zonnige dag of met slagregen, net na een inspannende duurloop of op een relaxte zondag, dezelfde wijn bij kaarslicht of in een cleane proefruimte onder neonlicht, …

 

Net daarom

MIJN WEEK IN WIJN.

Foto’s van een aantal flessen proppensvol verlangen. Ik wil even blijven hangen bij twee ervan.

 

no. 2 Domaine Menand, Mercurey 1er Cru, Cuvée Prestige Vieille Vigne des Combins 2006

Aaaah, my beloved Pinot Noir.

Audrey Hepburn in een glas.

Elegantie wegwandelend op hoge hakken. Klikklakkend je herinneringen tatoeërend. Vaag en ongewoon precies. Nooit weg en altijd daar en tegelijkertijd zo afwezig. Zwart en wit op hetzelfde moment. Verrassend uit de cirkel.

 

De ondraaglijke lichtheid van het glas.

 

no. 4 Virgile Lignier, Morey-Saint-Denis, 1er Cru Chenevery, 2004

Ik hou van oude Pinot Noir.

Ja, 10 jaar in zo’n strak keurslijf van een wijnfles zitten, dan kan je jezelf rekenen tot de oudjes, de wijzen van de stam. Het is heerlijk converseren met zo’n oudje, verhalen die je meevoeren, oude waarheden die verpakt komen in een vleugje aroma, smaken van dingen die waren en nooit meer zullen zijn, …

 

Er zijn dingen aan wijn die niet met woorden te bevatten zijn.

 

Nog even een zijsprongetje (en dieptesprongetje) aan de hand van mijn vakantielectuur “Het Puttertje” van Donna Tartt:

 

“Tussen enerzijds ‘de werkelijkheid’ en anderzijds het punt waar de geest en de werkelijkheid elkaar raken bestaat immers een middengebied, is er de plek waar de regenboog ontspringt en de schoonheid ontstaat, waar twee oppervlakken zich vermengen en datgene voortbrengen wat het leven niet voortbrengt, en dat is de plek waar de kunst bestaat, waar magie bestaat.”

 

En ja, ik denk dat sommige wijnen daar ook een plekje hebben.

Als uitsmijter nog even de twee andere wijnen die mijn palaat opvrolijkten:

  • no. 1 Terra Remota, Camino, DO Empordà (Catalunya – Spanje), 2011
  • no. 3 Bai Gorri, Belus, DOCa Rioja (Rioja – Spanje), 2009

Twee Bodegas waar de zwaartekracht de scepter zwaait. Meer hierover een andere keer, mijn Pinot Noir lonkt naar me (en de verleiding is écht te groot).

 

Have a nice Pinot Noir today,
Bart
Chief Old Truths Enthusiast

10-11/08/2014