Hier nog twee van die Argentijnse exemplaren die me een stevige dot lachrimpeltjes bezorgden:

1. Antucura Barrandica Pinot Noir 2010

Bodega Antucura is het (droom)project van Anne-Caroline Biancheri. Antucura betekent zoveel als “zonnesteen” in de lokale Mapudungun taal. En ja, hier hebben we een pinot noir met veel zonnestralen in het glas, zwoel en tongstrelend. Duidelijk nieuwe wereld, maar met veel elegantie, zoals ik mijn prins van Bourgogne graag heb. Het geheim volgens Anne-Caroline: zonovergoten dagen afgewisseld met kippevelfrisse nachten.

2. Bodega Rolland Mariflor Pinot Noir 2009

Dit is een wijn die zich nestelt in de “Wauw”-klasse. Zonder een spoortje twijfel absolute top! Van de Bodega Rolland van Michel Rolland, gelegen in Mendoza, Argentinië. En ja, ik was uitermate nieuwsgierig hoe een Bordolees zou omgaan met een Bourgogne druif in Argentinië. Over een complexe relatie gesproken. Maar Michel Rolland doet dit met brio. Dit is zo’n wijn die zich zonder verpinken kan meten met het betere (lees: beste) werk uit de Côte d’Or.

2 keer pinot noir, 2 keer genieten, 2 keer lachrimpeltjes. Goh, meer hoeft dat echt niet te zijn. Het citaat hierna klopt dan ook als een uit inox gemaakte bus:

“Le Pinot noir, ce sang bleu de la généalogie bachique.”

– Gérard Oberlé

No related posts.

Hier nog een aantal wijnen die een glimlach op mijn mondhoeken toverden (van zo’n gniffellachje tot de zeer uitbundige lach van oor tot oor) in de maand november:

Schuimwijnen

• Champagne De Sousa, Brut Tradition (de opener bij een bezoekje aan De Sousa en al direct goed voor dat open mond gevoel en altijd garant voor een goede inzet van het weekend).

Een paar lekkertjes in de goedkopere prijsklasse (5 à 10€)

Wit:

• Bodegas Arúspide – Ardales Airen – 2009 – Spanje – Castilla La Mancha (100% airen)

Een biologische airen die gewoonweg lekker wegdrinkt. Trouwens het ecologisch gedachtengoed is bij deze wijn zeer ver doorgetrokken: gerecycleerd glas, gerecycleerd papier voor het etiket en enkel gebruik van watergebaseerde inkten.

• Bodegas Neo – Au Oro – DO Rueda – 2009 – Spanje – Castilla y Léon (90% verdejo – 10% sauvignon blanc)

Zestyfrisheid die ook in de winter heerlijk wegdrinkt en naar een zinderende zomer doet verlangen. Heerlijk om samen met wat (Spaanse en Italiaanse) vrienden en tapa’s weg te klokken.

Rood:

• Saladini Pilastri – Rosso Piceno – 2008 – Italië – Le Marche (30% montepulciano – 70% sangiovese)

Een vlotte Italiaan die prijs-kwaliteit alles heeft. Biologisch gemaakt.

• Weingut Simon – Schwarzriesling – Franken – 2009 – Duitsland

Dit is gewoon zo één van die fun wijntjes. Schwarzriesling zou hetzelfde als pinot meunier zijn. Gebotteld in een bocksbeutelfles met schroefdop. Complexloos achterover te slagen.

In de genieters in het duurdere prijsgamma:

Rood:

• Domaine Langlois Chateau – Vieilles Vignes – Saumur-Champigny – 2004 – Frankrijk – Loire (100% cabernet franc)

Dit is zo een cabernet franc om schrik van te hebben en eentje zoals ik ze maar zelden proef. Vol, genereus met het fruit en een soepele krachtigheid met een stevige dot hout. Om (heel) rustig van te genieten.

En dan is het natuurlijk ook pinot noir weer. Een paar lekkere exemplaren waarvan ik heb mogen genieten:

• Domaine Parent – Pommard – La Croix Blanche – 2007 – Frankrijk – Bourgogne

Pommard is goed voor de wat krachtigere type pinot noir en ook deze fles bevestigt dat. Gewoonweg het yammie spul (waarbij je snakt naar een volgend glas).

• Bodega Chacra – Pinot Noir “Cinquenta y Cinco” – 2008 – Argentinië – Patagonië

Een synergie tussen nieuwe en oude wereld. Piero Inciso della Rocchetta (telg uit de wijnmakersfamilie verantwoordelijk voor de cultwijn uit Toscan: Sassicaia) wou zijn eigen ding doen en is hiervoor zowat naar het andere eind van de wereld getrokken. Hij vond een overwoekerde wijngaard aangeplant in 1955 (vandaar de naam) en heeft hier alles terug op punt gesteld. Een nieuwe wereld pinot noir die zijn Italiaanse invloed niet kan wegsteken.

• Tollot-Beaut – Chorey les Beaune – 2005 – Frankijk – Bourgogne

Pinot noir as it should be!

En Barolo mag natuurlijk niet op het appel ontbreken:

• Giovanni Manzone – Barolo Gramolere Bricat – 2005 – Italië – Piemonte

Wat kan ik meer zeggen dat zulke wijnen me ontroeren en mateloos doen genieten en genadeloos terugkatapulteren naar één van de knapste wijnregio’s in the world (op zijn Clarkson’s uit te spreken) en ….

En wat voor lekkers heb jij zo al gedronken de laatste maanden?

No related posts.

• “Caudalie: unité de mesure exprimant la longueur en bouche d’un vin.”
• Caudalie en het  venijn zit hem in de staart.*
• Caudalie, een klein woordje meer niet.
• Caudalie, de “officiële” term voor de afdronk van een wijn.
• 1 caudalie is goed voor 1 seconde.

Maar er is meer (is er niet altijd meer?), in het meervoud van zo’n klein woordje zitten ook een paar overheerlijke champagnes verscholen.

Eric De Sousa maakt immers drie verschillende Champagnes met de doopnaam Cuvée des Caudalies. Beweren dat deze wijnen er staan, meer nog, een haast oneindige afdronk hebben, is open deuren instampen.

Die overheerlijke Champagnes zijn:

• Cuvée des Caudalies – een pure chardonnay geassembleerd van de jaren 1996 tot 2006 en van verschillende grand cru wijngaarden
• Cuvée des Caudalies Rosé – de beste rosé champagne die ik tot nu toe dronk.
• Cuvée des Caudalies Millésimé 2004 – 100% chardonnay uit de grand cru wijngaarden van Avize en Oger.

En plots kreeg het woordje caudalie zo veel meer betekenis! Tja, er is altijd meer, zo veel meer. Zeker op zo’n zondige maandag.

* Caudalie komt van het Latijnse woord caudum wat zoveel betekent als staart.

No related posts.

1. Régis Camus, de “chef de cave” van Piper-Heidsieck en Charles Heidsieck is voor de vierde keer bekroond met de titel “Sparkling Winemaker of the Year”.
2. Oona (www.oona.be), een PR agency verantwoordelijk voor de persrelaties voor Piper-Heidsieck en Charles Heidsieck, heeft zich gestort op de “Social Media” en bloggers. Ze hebben daarvoor hun team versterkt met Marie Lemaître, een jongedame die haar razend interessante thesis heeft gemaakt rond marketing en bloggers.

Combineer die twee feiten en dan krijg je als blogger een uitnodiging voor een proeverij met Régis Camus. En bij zo’n uitnodiging komt het speek me in de mond.

De opzet was de volgende:

• een gezamelijke proeverij van een aantal champagnes van Piper-Heidsieck en Charles Heidsieck met Régis Camus
• Nadien de mogelijkheid om een face-to-face gesprek te hebben met Régis Camus

Een huisstijl

Régis Camus begon zijn introductie met te stellen dat hij wel een heel gelukkig man is en dit omwille van twee redenen:

1. Hij is keldermeester in de Champagne;
2. Hij is keldermeester bij 2 verschillende champagnehuizen.

Goh, een mens zou inderdaad van minder gelukkig worden.

En hoe beoordeel je eigenlijk zo’n champagnehuis? Wat is het strijdros?

Volgens Régis zeer simpel, een champagnehuis beoordeel je op zijn brut zonder jaartal, punt aan de lijn.

In de meeste (grote) huizen vormt dit ook het gros van de productie (gemakkelijk tot 80% en meer van de totale productie). Zo’n brut vormt immers het visitekaartje en is het fundament van een “huisstijl”. Aan de hand van menig “brut sans année” heb ik al mijn hart verloren aan welbepaalde champagnehuizen. Soms was het een korte stormachtige liefde, op andere momenten was het zo één waarin heel wat voorzichtige diepgang schuilging….

Nu, we weten het al, Régis Camus is een uitermate gelukkig man want hij heeft twee champagnehuizen onder zijn hoede. In andere woorden, hij kan zich toeleggen op twee huisstijlen en dat die stevig verschillend zijn, zou al vlug blijken uit de proeverij.

Twee seizoenen

De eerste twee champagnes die de revue passeerden waren natuurlijk de Brut Sans Année van Piper-Heidsieck en Charles Heidsieck.

Régis loodste ons eerst door de kleur van de champagnes, waarbij direct opviel dat de Brut van Charles een teint donker was, zo van dat kostbaar goudgeel. En dat kleurverschil was al direct een indicatie voor het neusverschil.

De neus van Piper zat vol met dat krokante fruit, een sappigzure granny smith, een smeuïge peer, en florale toetsen, die witte lentebloemetjes. Ook het toastygedeelte was eerder een de granige geuren die dwarrelen van een versgebakken baguette.

En dan mocht onze neus verhuizen naar de Brut van Charles. En wat een verschil: rijp fruit in de neus, zoals gedroogde abrikoos, dadels, rijpe perzik en veel bakkerijgeuren, denk aan een pasgebakken naar boter geurende croissant, een mokkataartje met brésiliennenootjes.

En daar maakte Régis Camus de connectie met de seizoenen.

Piper-Heidsieck is zondermeer de lente. Heel fris en knisperig fruit. Denk aan een zonnige lentewandeling langs een klaterend beekje waar de frisgeurende lentebloemetjes hun kopje opsteken. En dan zet je je neer en je bijt in de knetterende zure appel die je mond vult met speeksel en de aroma’s van de lentebloemen en het frisse fruit bedwelmen je neusgaten. Heb je hem?

Charles Heidsieck is veel meer de herfst, volgens Régis moesten we ons een “été indien” voor de geest halen. Een wandeling in een park met zicht op de goudbruine verkleurde bladeren. Een aantal van die bladeren zijn al afgevallen en knisperen vrolijk onder je voeten bij iedere stap die je zet. De geuren die dan je neus voeden en voeg daar nog de aroma’s van een supersappige perzik aan toe en je hebt het beeld…

Et voilà, daar heb je de twee verschillende huisstijlen; stijlen die we terugvonden doorheen alle geproefde wijnen. Iedere keer was er dat opvallend verschil tussen de lenteachtige stijl van Piper-Heidsieck en de herfstige stijl van Charles Heidsieck.

Wat passeerde er zoal de revue:

Piper-Heidsieck Brut Millésimé 2002 versus Charles Heidsieck Brut Millésimé 2000
Piper-Heidsieck Rare 2002 versus Charles Heidsieck Blanc des Millénaires 1995
Piper-Heidsieck Rosé Sauvage versus Charles Heidsieck Rosé Réserve

Een gemiste roeping

En dat is me bijgebleven, die compleet verschillende huisstijlen, een gelukkige Régis Camus die twee champagnehuizen onder zijn hoede heeft en de manier waarop Régis dit allemaal zo heerlijk beeldend bracht.

In het face-to-face gesprek vertrouwde hij me toe dat hij een gemiste roeping had. Hij was zo graag leraar geweest in een dorpje zo ergens in de jaren 50. Maar ik denk dat dit absoluut geen gemiste roeping is. Ik was danig onder de indruk van zijn beeldende onderwijscapaciteiten en zijn rustuitstralende gezag.

Meer van die wijnmakers die hun passie zo mooi kunnen overbrengen…

No related posts.

1. This was one helluffa great experience
2. Funtastic diversity (as well in styles as price brackets)
3. Languedoc-Roussillon rocks (at least most of this selection )
4. Sud de France has made a showcase of how an umbrella organization can make an unforgettable event
5. Wine is experimenting and approaching everything with an open mind…

I hope you enjoyed yourself, I did!

Sud de France - Synchronized Worldwide Wine Tasting - comments

Photo: svenwerk

No related posts.

These aromas remind me of a trip to the Languedoc-Roussillon a couple of years ago. It was there that I discovered these amusing muscat wines, more specific in Domaine Barroubio at Saint Jean de Minervois. So nice that a smell can bring you back those memories…

In the mouth the sweetness a nicely intercepted by a chunk of acidity. Again that grapey taste immersed in peel of a lemon and roses water.

Conclusion: I’m seduced and want to meet the Madame of Mas de Madame!

Sud de France - Synchronized Worldwide Tasting - comments

No related posts.

After a while those typical spicy notes free up: mint, lavender and rosemary tickle my nose.

These makes me think about a warm lazy afternoon in the South of France. Can you hear the crickets sing their song and feel the hot afternoon sun that makes you just feeling sleepy…a good book at your side and a red wine just slightly chilled and nothing to worry about…

Oops, where was I?

Oh yes tasting this wine.

In the mouth the wood aging is somewhat stubborn and not entirely integrated (maybe it needs a bit more time). This is a wine with quite some muscles: nice tannins countered by sufficient acidity and tons of fruit. I also noted a whiff of licorice and black olives.

This wine certainly needs a good meat dish to counter it.

Conclusion: Pretty complex with good balance, although the wood still needs some more integration. And be aware at the temperature you pour this wine: no more than 16°c to tame the alcohol devil.

Some more: 30670 is the postal code of code village d’Aigues-Vives (Gard).

Sud de France - Synchronized Worldwide Tasting - comments

No related posts.

The color is a nice pink and this is were the transparent label gets his thing done: what a good view on this heavy pink, almost reddish, color.

In the first nose a bit shy but after a while the strawberries, red berries and a hint of white pepper kick in. Medium body and easy drinking (a hint of sweetness) with again a peppery note in the final. A quick check on the back label shows a 13% alcohol.

Conclusion: a well made and commercial rosé that a lot of people will like, though be it a bit heavy on the alcohol side. However, not my cup of rosé. On a terrace, on a nice sunny day I will drink a glass of this and enjoy it but then I would ask the wine card again and order me something completely different, something with more balls, brains and a bit profundity.

Check out their website and let you gulp down: Fruité Catalan

Some more: This Fruité Catalan sells in Belgium for about 4,19 € and is price quality certainly a good value. This wine is put in the market to aim at a specific target group: youth, women and wine newbies. And I’m sure they will luuvvit…

Sud de Franc Synchronized Worldwide Tasting - comments

No related posts.

Everything backboned by some wood: toasty notes and a trace of vanilla. After walsing the nose gets a grip on creamy peaches.

Once in the mouth, you feel the firm structure of the wood aging, a bit nutty with those roasty flavors, but everything quite well integrated.

Well, if you like white wine aged in barriques this might just be your stuff. The buttery and generous fruit aromas linger in my mouth. This is a wine with quite some structure and a serious length.

Conclusion: Yammie stuff but I guess that this bottle is not on the cheap side…

Waiter please bring me a second glass (and fast)!

Some more: Gérard Bertrand was a former French national rugbyplayer and is now an acclaimed winemaker.

Sud de France - Synchronized Worldwide Tasting - comments

No related posts.

We have here a Crémant de Limoux. According to the AOC/AOP regulations such a crémant should be composed as follows: chardonnay (40% minimum) – chenin (20% minimum) – chardonnay + chenin (90% maximum). Secondary grapes: mauzac + pinot noir (20% maximum) of which pinot noir (10% maximum).

A rather complex blend with several restrictions as to minimums and maximums…

A Crémant de Limoux needs to age at least 15 months “sur lattes”. I understood that this sparkling wine has aged 24 months “sur lattes”.

When pouring this wine there was a nice mousse and tiny bubbles.

In the nose medium expressive with brioche and bakery aromas upfront combined with hints of lime and peach. Indeed, a very fresh nose where fried bread crumbles just increase your lust to take a sip…

The mousse is good for a creamy mouth feeling. Very refreshing with a bitter grapefruit accent at the end.

Conclusion: Nice refreshing and ideal aperitif on a lazy Sunday. However, if you are into complexity or you have to celebrate something really special I would recommend something else, something -probably- pricier. But as my everyday aperitif I like this a lot, a whole lot.

Some more: And this is an excerpt from the website of Sieur d’Arques:

“1531 – The first sparkling wine

The History of the Languedoc vineyard dates back to the 5 ^th century BC when the Greeks first introduced grape vines and their cultural practices.

It was in 1531, one century before Dom Pérignon, that wines from Limoux stepped onto the world stage thanks to Benedictine nuns from the St Hilaire Abbey, a neighbouring village, who created the first sparkling wine in the world: La Blanquette de Limoux.

The earliest written references to Blanquette de Limoux can be traced back to the lord of the region, “le Sieur d’Arques” who swigged down “flasks of Blanquette” to celebrate his victories.

Four centuries later, in 1946, the founding winemakers of our winery christened their wine, Sieur d’Arques.”

Sud de France - Synchronized Worldwide Tasting - comments

No related posts.