Select Page
La part des anges

La part des anges

 

Wijn en een eikenhouten vat, het lijkt alsof ze voor elkaar gemaakt zijn. Die zachte strelingen van het eikenhout, die innige knuffels tussen wijn en hout maakt de wijn nog beter, zachter en complexer. Veel wijnmakers wisten dit al van het begin der tijden. 

En toch waren ze verontrust

Een jaar op een eikenhouten vat en een hoop van hun kostbare wijn was spoorloos verdwenen. Dat eikenhouten vat was een eind minder vol. 

Een verklaring hiervoor wisten ze niet. Dus staken ze de schuld op de engelen. Die hadden hun royalties komen innen en een gedeelte van die heerlijke wijn opgedronken. Vandaar de naam voor dat verdwenen gedeelte: “la part des anges”, het engelengedeelte.

Ik kan me zo voorstellen dat de engeltjes van de wijnkelders wel een heel vrolijk leventje leiden en regelmatig een polonaise dansen tussen de wijnvaten!  

Have a nice  wine today!
Bart Van Honsté
Chief Earth Enthusiast

Floraison

Floraison

 

De maand juni, de maand waarin de “floraison” haar feestje houdt. Veel Franse woorden in dat wijnwereldje, eh oui. Floraison is nog één van die gemakkelijkere en, je raadt het nooit, betekent bloemvorming

Een wijngaard vergelijken met een Japanse kerselaar is verkondigen dat Guy Verhofstadt het sexappeal heeft van Gerard Butler. Je snapt het al: geen uitbundige, kleurrijke, van sexappeal overlopende en overdadig geurende bloemen voor de wijnplant. Neen, kleine witgroene onopvallende bloemetjes, die, als je even bent afgeleid door de knappe wijnmaakster (wijnmaker) die passeert, zelfs niet hebt gezien. Bloemetjes die even spectaculair zijn als, ik zeg maar iets, het wereldkampioenschap patatten jassen.

De floraison is een ultrabelangrijke periode in heel die keten naar ons glas wijn. Die bloemetjes zijn immers de voorbodes voor de druiven. Ik denk altijd dat de wijnrank al het spectaculaire bewaart voor de druiven (laat die bloemetjes maar saai en onopvallend zijn). Druiven die weldadige, fantastisch geurende en kleurrijke wijnen voortbrengen. 

Ideaal weer voor de floraison is een aangename warmte, zo ergens tussen de 20 en 25 graden, geen te heftige wind, laat die stormregens maar wachten en alsjeblieft geen hagel. Dus nu even een wijntje plengen aan de weergoden want de wijnmakers hebben de laatste jaren al veel (te veel) afgezien.

Wist je trouwens dat die bloemen geen (amper) nood hebben aan insecten of wind om bestoven te worden, neen, dit zijn zelfbestuivers. Handig toch.

Have a nice flowery wine today
Bart Van Honsté
Chief Wine Enthusiast

 

FWW – Barrique

FWW – Barrique

“Lagering van 12 maanden op barriques.” 

“16 maanden opvoeding in nieuwe Franse barriques.” 

Je kan geen proefcommentaar openslaan over de (wat) duurdere wijnen of het woord barriques duikt wel ergens op.

Wat is dat nu eigenlijk zo’n barrique? 

Even een duik terug in de tijd nemen. Aanvankelijk was het meest gebruikte transportmiddel voor wijn amforen, een pot uit klei met twee handvaten. Groot nadeel van zo’n amfoor was de breekbaarheid. Paard, kar en steenharde houten wielen gekoppeld aan wegen die hobbeliger en puttiger waren dan het stuk autostrade Antwerpen Breda net voor de grens en je kan je inbeelden dat breekbaarheid echt wel een “topic” was.

Met de ontwikkeling  van het transport en de handel kwamen er al vlug houten vaten op de markt. Een eind steviger dan die kleipotten en ook nog eens handig om van de ene plek naar de andere te rollen, fitness avant la lettre. En het beste van alles, die houten vaten deden wonderbaarlijke dingen voor de wijn.

De Bordelezen waren tijdens de middeleeuwen een kloek handelsvolk die maar al te graag hun wijnen naar overal transporteerden. Eerst deden ze dat in tonneaux, 900 liter vaten, oftewel het veelvoud van 100 kisten wijn. Dat was natuurlijk veel wijn en niet altijd even handig om te transporteren. De handelaars van Bordeaux pasten hier vlug een mouw aan en ontwikkelden het Bordelees vat oftewel de barrique bordelaise. De barrique was een vierde de inhoud van een tonneaux, dus 225 liter, en zodoende gemakkelijker te vervoeren en vlotjes handelbaar. In een handomdraai waren de barriques omnipresent. 

Eerst en vooral is die barrique dus een type houten vat met een inhoud van 225 liter. Zo’n houten vat is (meestal) gemaakt uit eikenhouten duigen die door metalen ringen bijeen worden gehouden. 

Vandaag de dag wordt de benaming barriques, vooral buiten Frankrijk, gebruikt voor alle soorten houten vaten (dus ook die geen 225 liter zijn). Een lagering in barriques betekent dan een opvoeding op houten vaten (hoe klein of hoe groot die ook zijn). 

Waarvoor zo’n opvoeding op houten vaten allemaal goed is? Wel dat is voer voor een ander funky wijnwoord (FWW)-moment. Nu ga ik eventjes mijn ton wat rondrollen kwestie van de biceps aan te sterken en mijn dagelijks glas wijn te verdienen.

Have a nice wine in barrique today
Bart Van Honsté
Chief Barrique Enthusiast

Côtes du Rhône met een regenboog

Côtes du Rhône met een regenboog

Shosin

De windmolens van het tankstation van Kruibeke draaien langzaam rond alsof ze wachten op de volle aandacht van het rijdende publiek. Vóór mij is het kerstmis: allemaal rode lichtjes die uit- en aanfloepen. Hier is hij weer: die goeie ouwe bekende van een file in aanloop van de Kennedytunnel. Ik zet mijn voet op de rem en glimlach. Dit lijkt me minstens een half uur extra tijd. Een half uur extra om me volledig onder te dompelen in mijn rijdende universiteit.

Eén van mijn lievelingspodcasts is Radiolab. Een podcast die dwaalt in de meest uiteenlopende onderwerpen. Vlug klik ik die aan en luister naar de vraag die de basis is van deze uitzending:

“Als een hond, een mens en een kraai naar een regenboog zouden staren, zouden ze dan verschillende dingen zien?”

Het is die verwondering die ik zo mooi vind. Het alles -telkens opnieuw- in vraag stellen van dingen. 

In Zen boeddhisme spreken ze van ‘Shoshin’, ‘de geestesgesteldheid van een beginner’. Zelf spreek ik liever over de ‘witte gordel aanpak’. Telkens opnieuw doe ik mijn witte gordel aan over mijn judogi. Ik beschouw mezelf als een onwetende student die zich met tonnen nieuwsgierigheid en een hoop maagdelijk witte notitieboeken in het schoolbankje wringt. Altijd bereid om bij te leren, om vooroordelen uit te gommen en alles opnieuw met frisse ogen, net gelift, extra gebotoxt en afgewerkt met een wallenwerende crème, te bekijken.

“In the beginner’s mind, there are many possibilities, but in the experts there are few.”–Shunryu Suzuki

Koppel hieraan de mythische woorden van Stefano Chioccioli: 

“If you feel the culture and the love of the people who have produced the wine then you are on a path to understanding wine as a product.”

Het is vanuit die verwondering en het verlangen om ter plekke de wijnmakers en hun passie te ontdekken dat ik maar al te graag inging op de vraag van “yours flavourly” Alice Bown. Die vraag was simpel: heb je zin om mee op ontdekking te gaan naar de Côtes du Rhône? Een ontdekkingstocht geregisseerd door Inter Rhône, het overkoepelend orgaan van de Rhône wijnen, en begeleid door de gedreven Anne Georget.

Meer verwondering

 “The more you wander, the more you wonder.”

Op donderdag kwam Ann Vermeersch van LePlan-Vermeersch ons een bezoek brengen. Ons, dat is 6 journalisten, een fotograaf, Anne Georget en een filmploeg van France 3.

Een ontbijt met daarna als aperitief een koppel wijnen van Le Plan-Vermeersch. Meer heeft een mens niet nodig om zich als een god in Côtes-du-Rhône te voelen. 

Een bevlogen Ann deelde ons haar wijnavonturen. Op haar 17de ging ze weg uit haar vertrouwde Schilde mee in de “slipstream” van de volgende droom van haar papa (Dirk Vermeersch): een B&B in de Provence. 

Het perceel heeft ook een stukje grond waarop iets groeit dat verdacht veel op wijnstokken lijkt. Oude Carignan stokken blijken het te zijn. Voor Dirk is stilzitten zoiets als stoppen midden op de oceaan voor een containerschip: on-mo-ge-lijk. Vlug haalt hij wat boeken boven, een snoeischaar en tonnen enthousiasme. Die snoeischaar wisselt hij vlug in voor een model op luchtdruk (waarvoor zijn handen en armspieren hem nu nog elke dag dankbaar zijn). Zijn wijnen scharrelen al van bij het begin toppunten bijeen bij verschillende nationale en internationale gidsen. En zo kent het wijnavontuur een vliegende start. Echter de B&B blijft de hoofdfocus en de wijn is ‘le petit plus’.

Ondertussen wilt Ann wel wat verder studeren en kiest ze voor de plaatselijke oenologieschool in Orange. Daar leert ze alle hobbels en bobbels van het wijnberoep en werpt ze zich met volle overgave op het wijndomein. Lange, intense dagen die veel wijnvreugde afwerpen. In 2010 gaat de wijn van ‘le petit plus’ over naar ‘le grand plus’. De familie verkoopt het oude landhuis met B&B en bouwt in Suze-la-Rousse een splinternieuw ultramodern wijnbedrijf met een oppervlakte van 2400 m2. Een immense stap die ze zich nog geen moment hebben betreurd. 

En logisch, want deze wijnmaker (of zeg je wijnmaakster?) heeft zonder meer de ‘geestesgesteldheid van een beginner’. Zij blijft die verwondering behouden. Ieder jaar opnieuw is er die wijngaard die openbloeit en er keer op keer anders uitziet. Ieder jaar opnieuw kijkt ze met grote ogen naar dit wonder. 2018 heeft alvast ‘une belle sortie’, een vliegende start genomen. Wijnstokken die al overvloedige het begin van vruchten dragen die zo op het podium zouden kunnen staan. Wat een verschil met 2017. Toen waren er heel wat minder knopjes aan die wijnstokken en beloofde het al in mei een moeilijk jaar te worden. Maar daar steekt de wijsheid van Ann op:

Het is gemakkelijk om wijn te maken. Het is moeilijk om het verschil te maken.

Juist in die uitdagende jaren maakt een goede wijnmaker het verschil, juist in die uitdagende wijnjaren zie je wie de wijnmakers met ballen zijn en stevige beslissingen en de juiste risico’s durven nemen.

Dat ze bij LePlan-Vermeersch een stel uit de kluiten gewassen wijnmakers hebben, blijkt uit hun wijnen die ze in 2017 maakten. Zo is er de LePlan-Vermeersch Côtes du Rhône Villages Suze la Rousse RS (Récolte Sélectionnée). Een net opgerichte Côtes du Rhône Villages met naamsaanduiding. 10 jaren werk om Suze La Rousse op de kaart te zetten. Maar de aanhouder wint. Hier hebben we een blend van Syrah (50%) en Mourvèdre (50%) en, man, man, man, is me dit een lekkertje van een wijn.

Een wijn die verwondering oproept, een wijn die het verhaal vertelt van het zware leven van een wijnmaker, een wijn die de bevlogenheid van Ann uitstraalt!

Have a Nice Côtes-du-Rhône Today!
Bart
Chief Rhône Enthusiast

De wijnen van LePlan-Vermeersch zijn onder andere te vinden bij volgende wijnhandels in België:

Voor een overzicht van alle wijnhandels in België (en omstreken) die de wijnen van LePlan-Vermeersch verdelen, klik hier:

Met dank aan:

FWW – Aardse toetsen

FWW – Aardse toetsen

Putten graven. Als jongeling deed ik dat graag. 

Aarde in het rond gooien met de blote handen. Hondsgewijs de grond met je blote handen door je benen naar achteren klauwen. Zwarte aarde en restjes bladeren onder je nagels. De stevige steekschup die wortels doorboort. Dieper in die vochtige aarde graven. Je bezweet voorhoofd afvegen met je vuile handen en strepen achterlaten. Dan even ruiken aan die handen: jong zweet vermengd met aarde, natte bladeren, humus. Dat aroma. Als de kuil diep genoeg is, kruip ik erin. Met een boek en een stukje chocolade. Me even verstoppen. Schuilen. Weg zijn en volledig in mijn boek duiken. 

Eén van die plekken waar ik graag putten maakte, was het spookbos vlakbij mijn grootouders in Kapellen. Een plek die veel aroma’s met me heeft gedeeld.

Geuren en een plek, onlosmakelijk verbonden. Geuren die later mijn neus zouden prikkelen in een heel andere vorm: wijn.

Hoeveel keer lees je niet in degustatienota’s  het woord “aards”:
Fruitig en aards van karakter; aardse impressies; een aardse truffeltoets in de finale; specerijen en aardse toetsen; …

Voor mij een herkenbare geur, maar voor veel andere mensen toch maar een rare benaming om in combinatie met wijn te gebruiken…

Eerst en vooral het betekent niet dat je wijn in contact is gekomen met een zak potgrond, of dat de wijnmaker er steels wat aarde aan toevoegt om die “aardse toets” te verkrijgen. Ook die vinificatie in een modderpoel (bij volle maan en begeleid door dansende heksen) is bij mijn weten nog nooit gebeurd. Eerst een modderbadje nemen met je voeten en dan direct in de kuip springen om de druiven met die moddervoeten te vertrappelen? Neen, ik moet je helaas teleurstellen, ook dit niet.

Aardse toetsen verwijzen naar de geur (en smaak) in de wijn. Wat valt er allemaal onder die noemer van aardse toetsen te ruiken:

  • compost
  • natte bladeren
  • paddestoelen
  • potaarde
  • bosgrond
  • stal (ja, die ook)

Als je je de reeks over primaire, secundaire en tertiaire aroma’s herinnert (indien niet, gewoon even terugklikken, hardop lezen, minstens drie keer, memoriseren en aan iedereen in je familie vertellen), zie je dat je hier vooral in het gamma van de tertiaire aroma’s ronddwaalt: de ontwikkelingsaroma’s. Aroma’s die tot leven komen eens de fles gebotteld en gekurkt is.

Hoe al die aroma’s in je wijnglas komen? Wel, laat ik het er op houden dat dit nog altijd stevig onderzoeksgebied is en dat, om daar maar een slokje van te snappen, een stevige chemische achtergrond een must is. 

Wat zijn nou de typische druivenrassen die zich hullen in een parfum van aardse toetsen? 

Pinot Noir, de duistere prins uit de Bourgogne; Grenache, de sexbom uit het Zuiden (Spanje en Frankrijk) die graag in de fles duikt met andere partners; Syrah, de rock-’n-roll babe onder de druivenrassen. Ga maar eens een flesje van één van deze druivenrassen opsnorren (liefst een iet of wat oudere jaargang) en geef je volledig over aan die aardse toetsen.

Laat het moddergevecht beginnen!

Met dank aan Eva De Hondt, mijn lerares aan de Academie van Deurne die me het verleidelijke aroma van het woord ‘spelplezier” keer op keer liet ontdekken.

Have a nice earthy wine today!
Bart Van Honsté
Chief Earth Enthusiast

foto: Camila Jacques