Music is the wine that fills the cup of silence.

~ Robert Fripp

Blog

Putting a smile in your wine!

Een zomerse bui en een vleugje petrichor

Een zomerse bui en een vleugje petrichor

Posted by Bart on Oct 31, 2016

“Elk nadeel heb zijn voordeel.” Een uitspraak van Johan Cruijff die geëtst staat in mijn geheugen(*). Dat brengt me bij onze Belgische zomers. Zo wispelturig, wisselvallig en weifelend. Maar wat een voordeel is me dat. Deze zomer rook ik het al verschillende keren. Een paar zwoelwarme dagen en hupsakee dat verfrissend buitje. De geuren die dan vrijkomen, verrukkelijk. Op zo’n moment sta ik altijd een beetje te dansen in de regen -toch op zijn minst onder een afdakje met mijn neus in de regen en snuiven maar-. De regen die valt op de warme grond, dat is een geur die me zo terug katapulteert naar mijn jeugd, de zomers bij mijn moemoe en vava in Kapellen. Ze woonden in de Lorkenlaan, een laan met van die betonnenblokken met pek tussen de verschillende blokken om het uitzetten en krimpen op te vangen. Op het einde van die weg was er een (spook)bos. Een privaatbos waar je eigenlijk niet in mocht, maar we waren kinderen en die mogen net iets meer. Ik herinner me nog zo die geur van een zomerse bui daar. Eerst de intense geur van nat beton doorweeft met lichte pekgeuren. Naarmate je verder ging, richting het bos, veranderde die geur in meer grassige, groene aroma’s met een vleugje droge aarde. Haaaaa, wat vond ik dat heerlijk om ruiken. Onlangs ontmoette ik het woord dat deze geur omschrijft: Petrichor. Pe-tri-chor. Een woord met een Griekse stam, petra betekent steen en ichor is het bloed van de goden. Woorden met zo’n geladen betekenis, dat is smullen voor mij. Wees maar zeker dat ik bij de eerstvolgende wijnen stug op...

Learn More
Wat doet een wijnliefhebber in de AA-club?

Wat doet een wijnliefhebber in de AA-club?

Posted by Bart on Jan 10, 2016

Wine to me is passion. It’s family and friends. It’s warmth of heart and generosity of spirit. Wine is art. It’s culture. It’s the essence of civilization and the art of living. -Robert Mondavi De architect die deze parking ontwierp, wil ik met veel plezier zijn handen gedurende een luttele 5 minuutjes met een sloophamer bewerken. Een parking waar zelfs een dinkie toy autootje amper in kan manoevreren. Reken daar het Brusselse verkeer en mijn scherpe tijdsincalcuring bij en mijn timemanagement voelt zich alsof het drie rondes met Mike Tyson in de ring heeft gestaan. Ruimschoots na het academisch kwartiertje haast ik me restaurant San binnen. Vlug leidt Alice me naar een tafel waaraan een glamoureuze donkerharige zit. Mijn hart slaat een tikje sneller. Totdat ik zie dat Alice haar lief vraagt om plaats te maken en ik tête-à-tête kom te zitten met Andy De Brouwer. Tja, ik vermoed dat niet enkel ikzelf stevig binnensmonds aan het vloeken was. Een weekend daarvoor was ik nog lustig in Andy De Brouwer’s boek Message in a Bottle (een aanrader) aan het bladeren terwijl ik een glas witte wijn van de onnavolgbare Jean Marie Guffens: Verget Terres de Pierres Mâcon-Villages 2013 (ook een aanrader) dronk. Dus ík wist alvast wie ik voor me had. Codorníu, het Spaanse cavahuis, nodigde me uit voor de voorstelling van hun nieuwe Cava, Anna de Codorníu. Zo zit ik met de AA club aan tafel: Andy en Anna. Andy en Anna en Bart. Dat is wat wijn voor mij uitademt, die verbindende kracht, het samenbrengen van uiteenlopende karakters. Een koppel glazen wijn en de tongen komen losser. Als...

Learn More
Een advocaat, een wijnmaker en Mozes stappen Castilla y Leon binnen

Een advocaat, een wijnmaker en Mozes stappen Castilla y Leon binnen

Posted by Bart on Jun 27, 2015

Bijna een advocaat in Salamanca Advocaat ging ik worden, de wereld verbeteren, de slechterikken voor eens en altijd achter slot en grendel plaatsen, de rechtbank overstelpen met mijn minutieus uitgedachte woordendiarree. Maar eerst, eerst ging ik naar Salamanca. Ik zat in mijn laatste licentie Rechten en deze keer stond een Erasmus uitwisseling bovenaan op mijn “To Do or Die” Takenlijst. Niets kon me tegenhouden, die buitenlandse ervaring kwam er hoe dan ook. Op nummer één van mijn favorietenlijst stond één van de oudste universiteitssteden in Europa, Salamanca in de regio Castilla y Leon. Dat ik geen woord Spaans sprak, dat was toch geen enkel probleem. Een (knappe) Erasmuscoördinatrice en een stevige vriendschap (Hans het is veel te lang geleden dat ik nog iets van je hoorde) deden de munt naar een andere kant tuimelen. Stephen King zei het al: “Live turns on a dime.” Trento -inderdaad die van het Concilie van Trento- werd de bestemming die ik een klein jaartje onveilig maakte en Salamanca schoof pardoes aan mijn neus voorbij. Mozes, de berg en de Heilige Drievuldigheid Driewerf edoch, als Mozes niet naar de berg kan, dan moet die berg maar naar Mozes komen. Zo geschiedde: Wines from Castilla y Leon zette hun tenten op in de Huidevetterstraat (ik vind dat alle tanninerijke wijnen in de Huidevetterstraat, Rue des Tanneurs, moeten geproefd worden) en ik ging mijn stukje Salamanca opeisen danzij de uitnodiging van Alice Bown. Castilla y Leon is natuurlijk gekend door de heilige drievuldigheid der appellaties: Rueda met de opzwepende en stuivende witte Verdejodruif Ribera del Duero waar de krachtige Tinto Fino (ook gekend als Tinto del Pais)...

Learn More
Appel en kaneel (en neen dit is geen parodie op een liedje van “zijnen kleinheid” Prince)

Appel en kaneel (en neen dit is geen parodie op een liedje van “zijnen kleinheid” Prince)

Posted by Bart on Mar 12, 2015

Vastberaden en met een blik op oneindig stortte ik me tussen de mensenmassa. Het is zaterdag en hoogdag voor de winkelende medemens. Plaats van misdaad: Makro te Wijnegem. Niet echt één van mijn favoriete bezigheden winkelen op een zaterdag. Maar een man moet doen wat hij moet doen. Dus ik was voorzien, voorbereid, mentaal en fysiek: ik had mijn machete omgord, mijn gps was er klaar voor en ik had 50 keer gepompt en 100 jumping jacks gedaan, dus mijn adrenaline stroomde dat het een lieve lust was. Wist ik veel dat adrenaline een levensduur heeft van hoop en al 3 minuten. 3 minuten de Makro binnen en een lichtgrijze levensmoeheid overviel me. Met mijn kar vol spoedde ik me richting kassa en een ticketje vrijheid. En toen… en dan… en op dat eigenste moment…. passeerde ik langs de badkamerartikelen. Waar viel mijn oog op? Een toiletverfrisser met appel en kaneel. Appel en kaneel. Ik moest glimlachen. Zoiets maakt mijn dag goed, zoiets maakt een helse winkelzaterdag godverdommenogaantoe draaglijk. Ja, geluk zit hem in de kleine dingetjes. Geuren en een wijnliefhebber, het blijft iets vreemds. Elke gelegenheid neem ik te baat om mijn snufferd te oefenen, geuren in te prenten, nieuwe aroma’s te ontdekken. Een boswandeling en hupsakee daar begin ik te snuiven en snuffelen dat het een lieve lust is. Al opgemerkt hoe een bos heel verschillend ruikt in ieder van de seizoenen, hoe een bos heel verschillend ruikt van dag tot dag, van uur tot uur. Vergelijk maar eens de bosgeuren op een mistige ochtend met een zonnige namiddag. Een picknick en een onbekend Roemeens gerecht met...

Learn More
Uitstapje naar Puglia

Uitstapje naar Puglia

Posted by Bart on Jan 18, 2015

Ben bezig geweest met Puglia te verkennen. Vanuit mijn luie zetel wandelend door zomerse herinneringen en lurkend aan sappige wijnen. Op zoek naar een streepje zon en wat huidwarmte. Dit leidde tot een paar posts op Dolcevia, de toeristische wegwijzer voor Italië online. Wil jij ook een vleugje zomer? Klik dan Lucky Luke gewijs op de volgende links: – Puglia en mijn twee rode wapenbroeders – Primitivo | Een zomerliefje van een druif Have a nice Primitivo today! Bart Foto: Paolo Margari – de olijfautostrade in Puglia Share the wine:Click to share on Facebook (Opens in new window)Click to share on Twitter (Opens in new window)Click to share on LinkedIn (Opens in new window)Click to share on Pinterest (Opens in new window)Click to share on WhatsApp (Opens in new window)Click to email this to a friend (Opens in new...

Learn More
Help, er zit een geuze in mijn wijn…

Help, er zit een geuze in mijn wijn…

Posted by Bart on Dec 9, 2014

Een helse avond ging het worden. Ik zag het al van ver aankomen als Maggie De Block in een polderlandschap. Een wijnavond waar ik het proefgedeelte liever ergens stilletjes links in een hoekje liet verkommeren! Een avond waar ik Jezus-gewijze de (wijn)beker liever aan me voorbij zag gaan! Qué? Ach, eigen schuld dikke bult met een thema als “Wijnfouten“. De gastvrouw van de avond reageerde op de naam Chantal Smeets. Een Nederlandse Master of Wine-student en de kwispelgelukkige eigenares van een domein in Bordeaux. Chantal hanteerde een op-volle-snelheid TGV-stijl van lesgeven: denderend raasden de mankementen, fouten, wijnmakers-truken-van-de-foor, saillante verhaaltjes en foutieve wijnen langs ons voorbij. Op zo’n momenten komt de strenge synthetesist in me boven. Hoewel ik wenste dat ik ook iets van een anesthesist had: Chantal was zeker gebaat met een korte krachtige verdoving op tijd en stond. Synthese dus. De heilige drievuldigheid. Drie is toch zo’n knisperheerlijk nummertje. Een koesterzacht getalletje, eentje om voorzichtigjes een rijstpapiertje rond te wikkelen en dan in een naar dennenhout geurende kist te leggen.   1. Wijnmankementen: de schoonheidsvlekjes van de wijn   Je hebt wijnfouten en wijnmankementen. En dat is heel andere koek. Denk aan het schoonheidsvlekje dat de bovenlip van Cindy Crawford (ont)siert. Een mankementje onder de stricte schoonheidsidealen (in het begin van haar carrière werd het ondingetje vaak weggefotoshopt) maar dan wel eentje dat haar wereldberoemd maakte. Een mankement dat ze omtoverde in een uit de kluiten gewassen deugd. Ook in wijn heb je zo’n paar schoonheidsvlekjes: – Sauvignon Blanc uit Nieuw-Zeeland. Die ruiken net of je het kookvocht van asperges mee liet gisten. Methoxypyrazines is de chemische term....

Learn More